U promovua libri ‘Çeta e Gostivarit’ i autorit Halit Elshani
Në mjediset e Bibliotekës Universitare në Prishtinë, në kuadrin e ditëve të Mërgatës u bë promovimi i librit ”Çeta e Gostivarit” i cili i kushtohet jetës dhe veprimtarisë së Xhelë Xhelilit nga fshati Kalisht.
Libri në mbi 260 faqe është përplot materiale shumica e të cilëve botohen për herë të parë dhe ku janë portretizuar disa dhjetëra trima dhe luftëtar të pashoq.
“Libri ‘Çeta e Gostivarit’ qysh në pamje të saj të lënë përshtypje se mund të lexohet « me një frymë », sa për shkak të personazhit kryesor në libër po aq për shkak të veprimtarive atdhetare të bashkëluftëtarëve të plakut të maleve Xhelë Xhelili – Kalishta”, u tha në promovim.
Promovimi i librit u organizua nga Zyra për mërgatë e Kosovës, ndërsa botimi i tij u mbështet financiarisht nga Komuna e Gostivarit.
O Halil Elshani historia nuk shkruhet duke treguar pralla per femij nje plak i cili nuk din as vet se q’thot por historia bazohet ne fakte data dhe dit te sakta. Nese ke dasht me i qit vetit ni kapuq qe nuk e meriton keshtu te del dardha me bisht. Ata qe mundohen te mbrojn jan si ti duke mos pasur fakte sulmojn dhe ofendojn pjesmarsit e kety ngarjeve qe per fat ende jan gjall e nuk eshte gjall vetem ky Xhela te mos them i krisur. Ti Halil ndoshta je i ndonje familje “patriotike” nuk po e diej por po shoh se qka po shkruen dhe qka po mundohesh te mbron te paverteten dhe llafet e kota. Nuk mundesh o zotri te mbrosh ate qe nuk mbrohet sepse minarja nuk mundet te hyje ne thes. Te lutem ke kujdes kur permend familjet e njerzve te sprovuar te Kalishtit si psh, ate te Rrahman qehajes sepse kur ti permendesh ato familje duhet te qohesh ne kembe e te drejtohesh kah kibla sepse as ti e as ajfar Xhela yt nuk jeni te thembra e atyre familjeve. Sa per Xhelen po them se sikur ta kishte pa ne ender Muharem Bajraktarin ate Xhelen e kioshte leshue shpirti. Ai Xhela yt ka qen trim dhe ne jeten e tij trimrore ka arit te vret vetem ate bostangjiun e shkret kur ka shkue me ba trimri e me vjedh nji bostan. Prej asaj dite ky trim u ba i njohur se vrau fukaran e shkret qe ishte duke e ruajtur bostanin.E ti zotri shukri sinani nuk po e diej as kush je por po te them se kur te kritikosh dike duhet te kesh argumente e jo genjeshtra. “genjeshtarit i kallet qiri vetem deri ne aksham” prandaj mos ia fut kot vetem pse ke ndegjue ndonji prall prej qiftave te Xheles e Halilit. Si bre Halil mundesh ti thua vetit intelektual e bile edhe shkrimtar e te shkruan pralla duke u thir ne histori kur e din se historia thiren ne data vende dhe fakte. E sa per Zyhdi Hamitin nuk mundeni te kontestoni shkrimet e tija sepse ato per ju jan abetare te gjuhes shqipe qe ju duhet ta mesoni para se te filloni te shkruani histori duke lujtur si femija mshefsa. Heren tjeter kur shkruani ndonji liber me par ulunni e lexoni ndonji liber qer te msoheni te shkruani.
Buka dhe uji për jetën dhe e dhëna dhe interpretimi për historinë janë kushte “sine qua non”!
Në këto kohët e fundit, me sa dimë, janë shkruar dy libra që kanë të bëjnë me historikun e Pollogut.
Një me autorë Ali Llunji dhe Iljaz Metaj: “Xhemë Gostivari”, monografi, Tiranë 2001, Ai është shpërndarë edhe në Kosovë. Këtij libri i kemi bërë një vështrim (Shih libri Xhemë Simnica” në “Rindërtimi i historikut të Pollogut”, Prishtinë, 2011. Në faqen 86 të librit në fjalë evidetohen emrat e disa krerëve të çetave të luftës në Pollog dhe përkrahësit e tyre që nuk qëndrojnë, sidomos numrat astronomikë. Ndër këta shënohet edhe emri i Hamz Rexhepit. Për të thuhet: “Udhëheqësit ushtarakë të vullnetarëve të fshatrave të tjera, ta zamë, për fshatrat Debresh dhe Vrapçisht thoshin se komandant ishte një person nga Luma e Shqipërisë” (sic). Ky, pra ishte Hamz Rexhepi. Aty nuk përmendet askush tjetër i asaj ane. Më tej libri përmendë fshatrat që ishin në ndikimin dhe mbrojtjen e Hamz Rexhepit. dhe që kanë pasë dhënë ndihmesë ludtarake.
Një tjetër libër që bën fjalë për historikun është edhe ai i autorit Rrahim Sadikut: “Jetë kushtuar lirisë – Monografi për Hajrullah Tërpezën”, Prishtinë, 2002. Ndër të tjera aty bëhet fjal[ edhe për historikun e Pollogut. Në pjesën me titull: “Tubimi në Precedel”, faqe 109, posë tjerash bëhet fjalë për rioganizimin e forcave ushtarake.të Qëndresës më 15 gusht 1945, Aty u zgjodh Hysen Tërpeza Komndant i Shtabit të Përgjithshëm të luftës, kurse Sylë Halta zëvendës i tij. Shtabin e përbënin këta luftëtarë: Hysen Tërpeza, Ibrahim Kelmendi, Sylë Hotla, Adem Gllavica, Luan Gashi, Komandantë të batalioneve u zgjodhën: Hasan Kabashi i batalionit të parë, Bajrush Xhakli i batalionit të dytë, Rexhep Okllapi i batalionit të tretë, Shaban Haliti i batalionit të katërt dhe Ali Din Hoxha i batalionit të pestë. Me titullin komnadantë batalioni u njohën edhe Mefail Zajazi, Xhemë Gostivari (Xhema në atë kohë ka qenë i zhdukur, por ata nuk e kanë ditur) Hamz Luma dhe të tjerë, në mënyrë që të kishte mundësi që shtabi i përgjithshëm ta shtrinte komandën edhe në ato vise prej nga në momentin e themelimit nuk kishte pasur përfaqësues.(sic)”
Këta burra, pra, duke qenë të informuar dhe të brengosur për luftën dhe fatin e atdheut, e kan pasë njohur Hamz Rexhepin bashkë me aëleatët e tij Xhemë Simnicën, Mefail Zajazin, sepse ishin njohur me luftërat e tyre… Në Greqi Hysen Tërpeza i afrohet Neshatit, djalit të Hamzës, i jep dorën dhe i thotë: “E kam pasë ditur luftën e babain tënd”.
Po ashtu, në një letër që na dërgoi Adem Gjana, luftëtar i çetës së Hamz Rexhepit, nga Liezha e Belgjikës më 13/07/1966, pas botimit të shkrimit tonë në “Shqiptari i lirë” (shih “Rindërtimi i historikut të Pollogut…”): “Shkruan: “Përsa i përket Hamzit, edhe unë jam i dëshirit që ludta heroike dhe të pastërta pa kurrfarë interesi nuk duhet që të mbeten kurrë pa u shënue në faqet e historisë… Tash, sa u përket luftave që ka ba Hamzi mirë i ke zhvillue, por jo të gjitha, se ai ka marrë pjesë gati në çdo luftë që asht ba atje, sidomos në rrethimin e Kërçovës, në Izvorin e Strugës, lufta në Sogore, dmth. shpartallimi i shtabit komunist në Poreçe, e cila luftë asht kryesue prej tij dhe u krye me sukses (Kanë marrë pjesë edhe Xhema e Mefaili, por ata kanë ardhë në ndihëm, se luftën ma parë e ka fillue Hamzi e në atë rast pa marrë pjesë as Xhema as Mefaili. E dyta me ransi asht lufta e Llazaropolit, ku edhe atje forcat janë kryesue prej Hamzit e në atë rast pa marrë pjesë as Xhema as Mefaili. dhe lufta pat sukses, dmth. komunistat u shkatrruen … (sic)”.
Kurse Bajram Bajraktari në “Promemorjen” e tij (Burgu i Kukësit, 1948), kur flet për përgaditjen e kryengritjes kundër komuniste, shquan “Batalionin special të Hamz Rexhepit dhe planin që kishte marrë ai për sipër për ta zbatuar në tubimin e katundit Fshat në verë, 1945″. Aty përmendet edhe Mefail Zajazi edhe Haqif Reçani, që do të merrnin pjesë në fazën e dytë të kryengritjes. (Hamz Rexhepi dhe Mefail Zajazi me djal, pasi kaluan dimrin te Daut Hoxhë Lushi i Çajës, dhe pranverën me një pjesë të verës nëpër Lumë, u takuan edhe me Muharrem Bajraktarin dhe Dostan Rexhepin në Lajthizë të katundit Fshat të Lumës, të cilëve u jepet plani i sulmit. Bajram Bajraktari, vëlla i M. Bajraktarit në “Promemorjen e tij” nuk përmend ndonjë tjetër nga Pollogu. Këtë e vë në duke dhe z. Neshat Bulali, i cli ka qenë i pranishëm në tubim (Shih Tubimi: “Dy Drinat):
Po këto kohet e fundit ka dalur në shesh edhe një e dhënë tjetër. Ajo përbën “Dokumentar i Sutki Koloverit”, i sendërtuar nga Mr. Ismet Krosi dhe Zudi Hamiti, Tetovëmë 2006. Ai përbëhet nga intervista e luftëtarit të Xhemë Simnicës, i cili nuk shkoi në Pollog kurrë para shkatrimit të komunizmit. Një intervistë e pasur me shumë të dhëna për historikun e Pollogut nga një luftëtar pamës, në të cilën, ndër të tjera, thuhet: “”Me Xhelën nuk njihem, Unë s’kam pasë kontakt me Xhelën. Xhela ka pasë një kontakt pune atëherë kur ishte me Hamzën, me Hamt Rexhepin, me atë ka psur kontakt pune. E unë me Xhelën afër…jo…”.
Po ashtu kanë dalur në shesh edh dy botime të tjera që kanë të bëjnë me historikun e Pollogut dhe me Hamz Rexhepin.
Njëra është shkruar nga Lutfi Çejku, mjek. Ajo titullohet “Luma nëpër sfidat e historisë”, Prizren më 1997. Lutfiu është vëlla i luftëtarit Sabri Çejku dhe kushëri i parë i lifttëtarit Elma Çejku. Në pjesën e titulluar “Beteja e Muzdaqes – krenari kombëtare” (Beteja e Vrasës është një bete e vërtetë, sepse në ballafqimin e dy forcave ushtarake me armë vazhdoi lufta një dytore gjer në shkatrrimin e armikut dhe me pasoja edhe nga Qëndresa), ai flet bukur si shumë për të madje me mbështetje në dësmitë e pjesëmarrësit Emër Kolgjini, bashkëfshatar i tij, që jeton në Suedi dhe të Elmaz Çejkut, luftëtar trim i çetës së Hamz Rexhepit dhe pjesëmarrës në Betejën e Vrasës. Ai, ndër të tjera, shquan: “Kështu armiqët sllavomaqedonas, kësaj beteje aktit trimëror të nacionalistëve, dhe udhëheqësit të tyre Hamz Rexhepi Bilalit, me të vërtetë u dhanë përmasat e një legjende, sepse një kështu ua patën bërë armiqt turq një qindenjëzet vjet më parë Ali ashë Tepelenës në Janinë (f. 151, sic).(Fotografitë e Hamz Rexhepit dhe të Dostan Rexhepit janë paak si të shrydhura dhe mezi marrin frymë, sigurisht se nuk ka psur mjaft vend për to, ndonëse ai e ka pasë dërguar foton e çetës në Zagreb për të rinovuar – eb).
Po ashtu Naser Bresa, arsimtar dhe nip i Ramadan Tasim Bresës dhe bir i vëllaut tij Meriman Bresës, ka shkruar nj[ libër me titull: “Shtegtim Kohor”, Prizren, 2005. Naseri flet gjërësisht për fmiljen e madhe të tij dhe përkrahëse të Qëndresës, por prekë edhe disa çësshtje të historikut, si historian i mirë, ato që kanë rëndësi për të, si për “Betejën e Vrasës” bri Muydaqes në fillim të vitit 1946, me informacione që u ka pasë dhënë xhaxhai i tij, pjesëmarrësi Ramadan Bresa. Në të ndër të tjera ai shquan: “Muzdaqja, simbas shumë informatave të marrura nga persona pjesëmarrës në këtë rrebesh armësh konsiderohet një ndër kasaphanat më të mëha në mes forcave nacionaliste dhe të ushtrisë jugosllavo-bullgaro-maqedonase”. Më tej ai vëren: “I gjithë aksioni i zhvilluar, ndonëse me humbje të shumëta të armikut, pikohet me gjak dhe vuloset me jetën e luftëtarit, ideatorit dhe nacionalistit Hamz Rexhepi”. Ai përfundon: “Muzdaqja u njom me gjakun e nacionalistit të paepur, i cili ra burrërisht në krye të detyrës së komandanti dhe jo vetëm kaq, por edhe në kry të akcionit fanatik lumjan kundër sllavo-komunistëve” (f. 61, sic). Neshat dhe Esat BialiliE
Shtatë vjet luftë me fjalë, me be e me kalem Xhelë Xhelili dhe Halit Elshani!?
Duke e shikuar librin e Halit Elshanit dhe të Xhelë Xhelilit të ashtuquajtturin “Çeta e Gostivarit”, m’a tërhoqi vëmendjen edhe një pjesë në f. 176. Në të, posë tjerash, thuhet “Kur erdhëm në ato mele …dhe vazhduam rrezistencën edhe për tre vjet, gjer më 1947, dmth. luftuam plot shtatë vjet midis viteve 1941-1947. Pas shtatë viteve nëpër malet heroike na ishte zvogluar rrethi pasi pushteti okupues ia kishte shti frikën në palcë …neve nuk na mbeti veç të arratisemi për në Greqi” (sic).
Vërtet Xhela dhe Haliti e kanë bërë mirë “hesapin”, se që nga viti l941 gjer më vitin 1947, janë plot 7 vjet. Por kur fillojnë të zbërthehen këto vite duke i lidhur me jetën e Xhelës, njehsimi del i koklavitur, madje shum ë problematik.
Së pari, Poloogu nuk ka qenë i pushtuar nga serbo-maqedonët që nga prilli 1941, por ka qenë nën pushtimin nazist gjerman dhe pastaj atë fashist italian.gjer në shtator 1943. Pra këtu janë tre vjet. Gjatë kësaj kohe atje nuk ka pasur luftë kundër pushtuesit, përveç që Xhemë Simnica i liroi të burgosurit për një kohë dhe çetës së Hamz Rexhepit, kujto përleshjen me italianë në Gradec dhe Gorjan dhe ndeshjet e shpeshta me hadutët e ardhur jashtë visit. Prandaj, Xhela, kudo që të ketë qenë, nuk ka qenë as në mal dhe as në luftë, sepse atëherë luftë me pushtuesit sllavë nuk kishte. Se kjo është ashtu e tregon edhe fakti që më 20/08/1942, Xhela me vëllezërit e tij vranë rastësisht rojtarin e ngratë të karpuzave për një borstan. Më 11 shkurt 1943, Xhelës iu lëshua fletë arrestimi dhe në ndërkohë u burgos më 26/shkurt1944. Por më 31/07/1944, Xhela iku nga burgu me 13 vetë (Shih: Istrazhen sud, Tetovo, 1944).
Kurse pasi iku Xhela nga burgu, i paraqitur nga Rrahman Qehaja, dhëndërr dhe mik i Hamz Rexhepit, shkoi në çetën e Hamz Rehepit, Për të humbur gjurmë dhe për të ruajtur fytyrë, Hamzi përcolli me luftëtarët e tij për në Lumë, pa bërë ndonjë luftë, posë me karkalece duke ecur bjeshkëve…Pra, për katër vjet Xhela nuk ka bërë asnjë luftë përveç vrasjes së rojtarit të ngratë të karpuzave për një bostan.
Prandaj nga ajo shumë 7 vjeçare, po hiqen 4 vjet pa ndonjë përleshje, pa ndonjë përpjekje dhe sakrificë kombëtare dhe po ngelin edhe tre vjet copa copa të tjera. Me fjalë të tjera, kjo periudhë e marrëzisë, të cilën falsifikatori i obsesionuar Halit Elshani e përshkruan kështu: “Xhelë Kalishti që vazhdoi rrezistencën kombëtare me çetën që e kishte formuar Xhema me shokë që nga viti 1941, “Çeta e Kalishtit – Gostivarit “, këtë që e kishte mbajt dhe e kishte prirë vetë Xhelë Kalishti gjer më 1947 (f.198, sic). Nëse dikush do të mendojë që Halit Elshani është pa trurë, ajo është punë e tij, por unë nuk po e thom atë, po le ta lexojë citatin e tij më lart dhe le ta gjejë vetë të vërtetën!
Të shihet se si qëndron puna me ato copat e viteve të tjerë? Vitet 1945, 1946, 1947 dhe atë pjesë e vitit 1948, që duket se e hapë Kutinë e Pandorës!
Një pjesë e vitit 1945 (pasi është kthyer nga Luma), Xhela e ka kaluar në Kalishtpa bëzëjtur në ndonjë pleme ose mashne ku mbahet zahirja e bagëtive. Më kujtohet një çast kur rrinte i strehuar te pojata e Nijaziut përmbi shtëpi të Rrahman Qehajës, se nga ai vend mund të ikte lehtë e shpejt në male nëse paraqitej nevoja. Kur vjen Hamz Rexhepi dhe Mefail Zajazi në malet e Kalishtit nga Luma në verë 1945, pas incidentit të Pozhoranit (Shih: “Rindërtimi …Prishtinë, 2011), diku takohen me Xhelën dhe, meqenëse Mefaili vendosë të shkojë në vend të vet, Hamzi e shoqëron atë me luftëtarët e tij dhe me që edhe Xhela ndodhë aty, edhe ai nuk ndahet nga luftëtarët e Hamzit. Por pasi u përcoll Mefaili afër vendit të vet, kur kthehen luftëtarët te stanet e Jollovcës, … ndodhë një shkëmbim pushkësh për një çast, thotë pjesëmarrësi Neshat Bilali, ku plagoset një luftëtar i Hamzit. Këtu Xhela. mbase nga trimëria ose frika, duht ta ketë shkrehur pushkën e shkurtër italiane dhe këtë shkëmbim armësh Xhela dhe mentori i tij Halit Elshani e quajnë “Betejë të duhanit”!!! Pra kjo është lufta që ka bërë Xhela gjer në verën e vitit 1945.
Por nga fundi i vitit 1945, duke mos mundur të organizonin ndërmarrje kundër pushtuesit, nga se prisnin urdhëra nga anglezët, Hamzi filloi të mendojë për të kaluar dimrin, i cili ishte për ta aq armik sa edhe serbo-maqedonët. Ai ndërtoi një kolibe në Vrasë të Madhe buzë Muzdaqes, një pikë shumë strategjike. Aty i mblodhi pothuajse të gjithë të arratisurit e Pollogut: Musli Simnicën, Bajram Dobërdollin, Zylbehar Dervenin, Hazir Tërnovën dhe Xhelë Xhelilin me disa miq të tij nga Luma. Kështu, pra, përfundoi edhe lufta e Xhelës gjatë vitit 1945.
Por fillimi i vitit 1946 do të jetë pak i ndryshëm, sepse do të ketë luftëra. Më 29 dhe 30 shkurt,1946, pushtuesi i bie në fije Qëndresës. Prandaj dërgoi dy ekspedita kërkuese. Por duke u hetuar me kohë, Qëndresa ua vë pushën dhe i detyron të ikin, duke pasur pasoja në ditën e dytë të luftimeve. Por kërmishi do të bëhet dy ditë më vonë, më 2 shkurt 1946. Një ditë para kërmishit të madh, erdhi nga Luma me disa luftëtarë Dostan Rexhepi, për t’i shpëtuar zbulimit atje të vendit ku qëndronte dhe kështu zhdukjes. Kur u bë lufta e madhe buzë Muzdaqes, (datat që jepen në librin e famshëm (!)) për përleshjet dhe Betejën e Vrasës së Madhe nuk janë të sakta) kundër forcave policore dhe ushtarake serbo-maqedono-jugosllave më 29 dhe 30 kallnor 1946 dhe kërmishi i madh më 2 shkurt 1946, Xhela ndodhi në përleshjet e dy ditëve të para dhe në Betejën e ditës së tretë. Kjo përbën luftën e Xhelës më fillim të viti 1946, por si pjesëmarrës në çetën e Hamz Rexhepitë.
Pasi mbaroi beteja e Vrasës, në të cilën u vra në fund të saj prijësi popullor Hamz Rexhepi, të gjithë luftëtarët e pranishëm u nisën për në Lumë, me qëllim që të shpërndaheshin nëpër miq për t’u shëruar nga ftohja dhe për të kaluar pjesën tjetër të dimrit të acart të atyre vendeve. Gjatë rrugës, andaj kah Restelica, Musli Simnica dhe Zylbehar Derveni e humbën rrugën dhe u ndanë nga shokët. Kurse pas arritjes në Çajë më 3 shkurt, u ndanë edhe Bajram Dobërdolli me Xhelë Xhelilin.të cilët shkuan për Tiranë (Në libër thuhet se ka shkuar për Tiranë më 1945 ku është operuar, po kjo nuk është e saktë, f. 177).
Këto të dhëna pra, përbëjnë luftën e Xhelës prej vitit 1941 dhe gjer më 2 shkurt 1946.
Sa i përket Xhelës pas nisjes për të shkuar në Tiranë, më 3 shkurt 1946, sipas deklaratave të tij që i paraqet në libër mentori i tij Halit Elshani, çështa është jo vetën nebuloze, por edhe shumë e ngatrruar sa duket se po bëhet kijameti! Në një vend ai thotë se ka qëndron nja një muaj, diku tjetër thotë se ka qëndruar dy muaj në një spital për të shëruar këmbën e ftohur. Por pas një muaj ai thotë se ka ikur nga spitali, sepse gjoja qenka hetuar. Por në anë tjetër ai thotë që “kur isha në spital në Tiranë, më çoi fjalë Muharrem Bajraktari” (f.174) për ta ftuar për të ikur për Grqei. (Nuk është e saktë që M. Bajraktari e ka ftuar atë për të ikur. Por kjo trego që Xhela gjer atëherë ka qenë në Tiranë, mbase në spital gjer në gusht 1946. Po në faqen 240 të librit thotë që ka qëndruar 6 muaj te një familje në Fushë Krujë, ku ka shërbyer si rrogëtar bagëtishë. Pra vitin 1946, sipas tij, e ka kalusr në Shqipëri. Kjo tregon shkoqitmas për luftën e tij gjatë pjesës tjetër të vitit 1946. Dhe këtë luftë të Xhelës falsifikatori i obsesionuar, Halit Elshani, e paraqet kështu: “Katër vite me komandantin legjendar Xhemë Gostivarin dhe vazhdimi edhe për tre vjet me komandant Xhelë Kalishtin çeta ka qenë nder dhe nji rrealitet i pamohueshëm që për asnji çast nuk është dashtë të anashkalohet (f. 199, sic).
Ja kështu bëhen gjashtë vjet luftë me llafe, që i ka vulosur Xhela me be në Televizionin “Koha të Tetovës dhe Halit Elshani me kalemin e tij…me “qetën” e Brukselit!…Pra, për t’u bërë 7 vjet, luftë me fjalë, duhet edhe një vit. Sa i përket luftës me fjalë, edhe kjo do të plotësohet. E kam mirë arithmetikën z. Halit Elshani, se juve jeni matematicent!?
Po si qëndron puna me vitin 1947 dhe pjesën e vitit 1948 para se të shkojë në Greqi, të cilin sikur përpiqet ta fshehë Xhela ose Halit Elshani?
Për këtë kohë Xhela dhe Halir Elshani nuk japin informacione në librin në fjalë. Kjo vjen nga ajo se nuk ka veprimtari ose bëhen përpjrkje për të fshahur diçka dhe për ta vërtetuar këtë nuk është lehtë. Por ka disa mekanizma që mund të ndihmojnë si mendja e shëndoshë, rrethana dhe ndonjë dëshmi, të cilat, fundi i fundit, janë disa nga dallojat e mirëfillta të shkencës së historisë.
Sipas informacioneve që dalin tërthorazi, Xhela ka jetuar në Shqipëri, siç u konstatua më sipër, gjer para prishjes së marrëddhënieve shqiptaro-jugosllave më fund të vitit 1948. Prandaj kur regjimi komunist i Jugosllavisë ia kërkoi atij të Shqipërisë që t’ia dorëzojë pollogassit e ikur te nëna e tyre pas 45sh-it, filloi t’i kthente prapë nja një muaj para prishjes. Këtë gjendje e tregon shumë shkoqitmas luftëtari i Xhemë Simnicës, Sutki Koloveri, në “Dokumentari”, Tetovë, 1006, sendërtuar nga z. Krosi. Të frikësuar që do të dorëzohen në kthetrat jugosllave, shumë pollogas vendosin të ikin. .. “Nji grup ikë e del në këtë anë, por me që kishte spijunë, i kapin në Gostivar”, thotë Sutki Koloveri. .. “Njani, një mësues nga Tetova ma i miri, u vra… Në shtëpi ndejtëm 13 ditë me vëllaun tim… Me këtë grup ka qenë edhe Xhela e Avdyli që iki nga Vlora… i zunë dhe i burgosën.. Pastaj ikën nga Idrizova dhe shkuen në Greqi”, shton Sutki Koloveri në dëshminë e tij si luftëtar i Xhemës Simnicës. Ai flet, midis shumë të tëtjerave për luftën edhe për një ëçshtje tjetër, Hmz Rexhepin. Ai thotë: ” E unë me Xhelën shumë njihem, po me Xhelën nuk kam pasë kontakt. Xhela ka pasë një kontakt pune atëherë kur ishte me Hamzën, me Hamz Rexhepin, me at ka pasë një kontakt pune. Në Greqi tre vjet e gjysmë, dëshmon luftëtari i Xhemë Simnicës, Sutki Koloveri në “Dokumentari”.
Pra këto e përbëjnë luftën “Me armë dhe me mend qëndroi dhe rrezistoi në luftë kundër pushtuesit sllavo-komunist plot 7 vjet. Katër vjet luftë bëri nën komandën e Xhemë Gostivarit, alias Xhemë Hasës, e tre të tjera si komandant i çetës” f. 201, sic).
Kjo pjesë, pra, përbën tre vjetët tjera të luftës së Xhelë Xhelilit kundër pushtuesit serbo-maqedon!?
Pra edhe këto dy vjet (pjesë e 1946 dhe 2947), nuk tregojnë që Xhela ka qenë në Pollog, se lëre më të tregojnë për ndonjë luftë, veprimtari a përleshje që ka bërë ai në mbrojtje të çështjes kombëtare., posë llafeve, për të cilat Halit Elshani i bie aq zëshëm borozanit, sepse sikur mendon se është duke folur me nxënësit e tij. Por kah fundi i vitit 1948, Xhela shkon atje, kapet dhe burgoset. Bën çka bën, del nga burgi i Idrizovëd dhe ikë për Greqi me vëlla të tij. Prandaj edhe këto duhet ë zbriten nga ato 7 tvjet, besoj se Halit Elshani di ta bëjë zbritjen! Çka ngelë, pastaj nga lufta e Xhelës dy pjesëmarrje rasti luftimesh në çetën e Hamz Rewxhepit, që e paraqet, pa fije pa u skuqur, si të veten.
Po në faqen 136-237 të librit në fjalë, Xhela përmend dhe Haliti shënon një numër vendesh ku janë bërë luftëra kundër pushtuesve serbo-maqedonë. Ai thotë: “Kemi luftue këtu, kemi luftue atje, kemi, kemi, kemi dhe kemi luftue kudo..”. Shumë luftëra janë zhvilluar atje. Po ato nuk i ka bërë as Xhela, as mentori i tij Haliti dhe as unë, por i ka bërë populli i Pollogut me prijësit e tij trima e të vendosur për idealin shqiptar të drejtë: Xhemë Simnica, Mefail Zajazi, Hamz Rexhepi dhe të tjerë si Haqif Reçani, Lokë Llokovica…
Tani dua të jemë i qarttë. Qëllimi im është që të gjindet e vërteta dhe vetëm e vërteta. Këtë jam përpjekur ta bëj në saje të informacionit që ka dhënë Xhelë Xhelili në librin në fjalë dhe në saje të disa dëshmitarëve që e kanë pasë njohur atë mirë. E thërras-ish bashkëfshatarin tim të dikurshëm (Jam larguar nga Kalishti më verën e vitit 1951 dhe pasaj e kam vizituar nga Prizreni edhe disa herë), që të mos ketë zemrime, kërcënime, llafosje pa fakte dhe pa argumente, sepse ato nuk kontribuojnë për gjetjen e së vërtetës. Sa i përket periudhës 1941-1946 janë absolutisht dhe kategorikisht të vërteta “abssolute”, që nuk mund të vihen në pyetje, sepse janë të dëshmuara nga një numër dëshmitarësh pamës. Jeta e tij është e dyshimtë pas Btejës së Vrasës. Por për të, me pasaktësi, flet ai vetë, por për pjesën tjetë, ndonëse Xhela hesht, e sqaron Sutki Koloveri në “Dokumentari”.
Jam i sigurt që plaku katundar Xhelë Xhelili nuk e kupton rëndësinë e të dhënës në histori, faktin ose dokumentin. Por ato nuk mund të rregullohen sipas qejfit. Gjithashtu jam i sigurt që edhe mentori i Xhelës, Halit Elshni, për shkak të kokëfotësisë së tij nuk i përfillë ata, Është punë e tyre. Por ato do t’i shohë shkenca dhe inteligjencia e Pillogut… Unë jam i hapur, për hir të së vërtetës, si i përkushtuar që jam për të, të debatoj jo vetëm me sajuesit e atyre “qetave” kudo dhe me atë në Bruksel, por vetëm me fakte, me dokumente dhe me dëshmitarë që flasin jo duke bërë be, por duke treguar përvojën e tyre me dorë në zemër dhe me të dhëna të pakontestuara.. Halit Elshani, pa qenë pjesëmarrës, pa e ditur vendin, pa pasur haber për luftën, pa dhënë asnjë ndihmesë, asnjë…, të paraqitet si kampion i formimit të “qetave” të paqena për të ngatrruar e zhdukur historinë, të sajimit të “pleqëve të maleve” të paqenë, të mohimit të së vërtetës objektive, të deformimit të historisë, gjeografisë së Pollogut…
Essat H. Bilali, Sr. Sc.
2 shkurt, 20012
SH. B. A.
Pasi e shkatrroi historikun me ngritjen e çetave të paqena dhe pasi i paisi ato po ashtu me krerë të paqenë, Halit Elshani do të shkatrrojë çdo gjë tjetër!
Duke sofistikuar për një çështje, Halit Elshani përmend një emër Ukë Musa. Sillu dhe mbështillu, ngeca, por kur u përmend Lalë Krosi, e pashë se historiani i çetave e ka fjalën për Musa Jukën (f. 151).
Në faqen 129, pasi historiani llafoset për do gjëra që nuk përkojnë me rrethanën, përmendet një emër i një fshati Qajle. Duke shikuar andaj dhe këtej, gjej që ky emër i referohet emrit të fshatit të Lumës Çajë.
Në faqen 184, historiani bën fjalë për heronjët e Xhelës dhe të Halit Elshanit. Aty përmendet edhe emri i Hamz Rexhepit, i cili ka qenë nga Bicajt e Lumës, kryeqendër e visit për shekuj. Por për të thuhet se Hamz Rexhepi ka qenë nga Izbica, një emër fshati që nuk gjindet në sipërfaqe të dheut…
Në faqen 195 bëhet fjalë për do njerëz, të cilët quhen Kallishtajve. Mendohet këtu për kallinjët – elb, grur dhe, apo për fshatin Kalisht ose Kalishtajve?
Në faqen 142, duke folur për Betejën e Vrasës, përmendet një emër Muzhdavaqe. Ky emër nuk ekziston atje, por atje gindet emri i lumit Muzdaqe.
Kurse në faqen172 bëhet fjalë për një Bajram Dobërdolani, mbiemër që nuk ekzistonte gjatë luftës. Atherë ka qenë një Bajram Dobërdolli, luftëtar i Pollogut, që vepronte në çetën e Hamz Rexhepit, gjë që e tregon edhe fotoja…
Këtu u paraqitën disa harrlla hurlla, që gjinden e librin e historianit Halit Elshanit “Çeta e Gostivarit”, i cili është i pasur fund e krye me këso marifetesh. Nuk ka fije dyshimi që kjo gjendje, duke u përpjekur për të falsifikuar, është një marri kolosale, që nuk e banë as guri as druri… Meegjithatë, kur vihen në dukje këto marrëzi nuk duhet të merren si fyerje, por duhet të shprehet mirënjohja, falënderimi dhe të kërkohet falje lexuesit për blrjen e këtyre lëshimeve të pashembullta, sepse kjo është në pajtim jo vetëm me mendjen e shëndoshëe njerëzore, por edhe me mirësjelljen, se lëre profesionalzmin. Por duket që Halit Elshani, historiani i çetave të sajuara dhe autori me Xhelën, duke mos pasur lidhje me këto, i quajnë fyerje. Por ata duhet ta dinë se kur thuhet e vërteta, nuk është fyerje, por fyerje është kur thuhet e pavërteta, rrena, shpifja, shtrembërimi, falsifikimi, vjedhja e ngjarjeve, vjedhja e luftëtarëve, vjedhja, vjedhja, vjedhja…- Essat Bilali
1.Degradimin e luftës mund ta bejnë vetëm njerzit si JU !Degradimin e luftës së përbashkët duke e përsonalizue deri ne ekstremitët .Kjo nuk i benë nder asaj rrezistence.Duke krahasue mohimin tuaj qe Gjela të këtë pasë lidhje në shkrimet e më hershme,ju zoteri e vertetoni tani më këtë koment se Gjela ka qenë pjesëmarres,udhëheqes dhe krah për krah më Muharrem Bajraktarin,për të cilin ne nje koment te ma hershëm keni pohue se gjoja Gjela nuk ka pasë lidhje më Muharrem Bajraktarin!!!!!!!
2.Edhe Haliti dhe shum te tjer Halita,pra edhe Gjela kanë pasë n’at kohë at uniformë.Kjo nuk ka qenë deshirë e as një shqiptari,por është qit aty me ua berë me dije se është e vërtët se në shqiptarët kemi qenë ushtar oblikatisht,pra edhe Xhela ne te njatin vend ne Semizovc të Bosnjes,jo në Serbi,bile mue me ka ra rasti të luftoja me ustash të cilët edhe na sulmuen më 1971!Ju e keni pasë lehtë se keni qenë jashta kufirit shqiptaro-jugosllav.Shembull më eklatant i shtrembrimit është citimit dhe banalizimi kur thueni:”Halit Elshanit është ajo kapela dhe palltoja jugosllave e përgjakur me gjak shqiptari, përkrahja e tij e fashisto-serbbizmit dhe deformimi i historikut të Pollogut në librin e ashtuquajtur “Çeta e Gostivarit”.Dezertori gjithmonë kapët për çofte edhe për një fije kashte për të shpetue se mbyturi,sepse ju i kini sherbye fashizmit të shpirtit të juaj.Ju i keni lanë shokët tuaj dhe ia keni mbath matan dhe tentoni apriori se dini çdo gjë !Historia nuk shkruhët apriori si ju e keni pa,rrallë here aty këtu.Pas çdo aksioni keni ikur dhe jeni strehue andej kufirit.Gjela më shokë ka qenë vendas dhe e ka vazhdue luftën edhe dy vjat pas jush.Leni më këto denigrime se po e ulni vleren tuaj dhe shokët tuaj.Halit Elshani Të nderuar komentues:Bedri,Goni,Milloshi,Enveri,Bobllima dhe Astriti,jeni të mrekullueshëm dhe rreal.Po çka keni prit prej nipit të tradhetarit Esad Pash Toptanit?Po shiqojani facën : si t’ishte homoseksualc apo një lavire e ngjyrave të kuqe!Po si ka mundësi të shkruhët një libër aq voluminoze dhe te rëndësishme për tre muaj !?Edhe sikur të kishte krejt salistët ;jatullahistët e milicat në dispozicion nuk do kishin mujt as brumin me tubue e lene më me gatue?Po për tre muaj as grumbullimin e materjali,as seleksionimin e tij,as mbarshtrimin,as lekturën e korrekturën e lene tua jep njerzve qe ta lexojnë dhe t’i japin verejtjët e tyre e t’i inkorporoj ato!Këto janë genjeshtra të kuzhinave antikombetre.Une kam punue ne librin tim 6 vjet dhe…Kjo është prralla me tupan qe ne dijm me berë vetvehtën dhe me njollosë shtetin dhe kombin duke u fut aty ku është e denueshme,jo humane dhe djallezuese.Si ka fytyrë më folë për shkeljën ,perdhosjën e ish sistemit,kur vet e benë të njatën gjë.Dhe më të drejt Pirro Prifti shkruen se :Kalerimi i Blendit ka efekt flutur, …H
Z: Halit Elshani, autor i librit “Çeta e Gostivarit”, në shënimin e datës 11 mars 2012, jeni përpjekur të thoni diçka, por për shkak të përzierjes është vështirë të kuptohet ndonjë gjë qartë.Megjithatë dalloj që ju përdorni një fjalë a shprehje, të cilën e shkruani apriori. Kjo fjalë nuk gjindet në asnjë fjalor. Por më duket se kur e përdorni juve atë fjalë, keni ndërmend fjalën filozofike A PRIORI. Kur e shoh se si e shkruani gabimisht, jam i mendimit që juve nuk e dini as kuptimin e saj. E kundërta e saj është A POSTERIORI, e cila ka lidhje me historinë. Kuptimin e tyre nuk po e shpjegoj, por po më duket se juve jeni si ai qytetari fisnik i Molierit, që thotë se ka folur katërdhjetë vjet në prozë dhe nuk e di se çka ëshët proza!
Sa u përket atyre që mund të quhen llafosje këmbëngulëse ala Halit Elshani, sofistikime pa fakte, pa dëshmi dhe pa dokumente, ato duken si ato llafosjet serbe për Kosovën që e quani “Stara Serbia” dhe për ta bërë atë falsifikim të vërtetë, përdornin diktaturën, terrorin, shpërnguljet, mbytjen, poshtërimin, zhdukjen e njerëzve dhe të dokumenteve. Por e vërteta nuk ndryshohet, nuk zhduket…Po gjithashtu juve me këmbënguljen tuaj pa fakte, dhe pa argumente, dukeni si Duçeja,si Hitleri, si Stalini, si Titoja dhe si Enveri, të cilët, duke u përpjekur që t’i bëjnë realitet A Priori-et e tyre për gati një shekull, e torturuan njerëzimin…, por të vërtetat nuk mundën t’i ndryshojnë dhe A PRIORI-et e tyro cofën si vesa nga dielli i mëngjezit. Që juve jeni të këtillë, nuk e tregon vetëm këmbëngulja e juaj dogmatike, e tregon jo vetëm përzemërsia për ta, por edhe ajo kapota me kësulën me yll të kuq të srbo-komunizmit, të cilën juve e mbani për kryelartësi dhe madje, që është edhe më keq, përpiqeni t’i arsyetoni ato të këqia të mëdha,duke fyer të gjithë ata kosovarë që vdisnin nëpër burgjet e pushtuesit serb, që përndiqeshin, që mbyteshi, që dëboheshin, duke luftuar kundër asaj kësule me yllin serb të kuq dhe asaj kapote të yrryer të kuqe dhe të zezë!..
Se juve llafoseni, madje ala Halit Elshani, pa ditur të vërtetën, shihet edhe nga ajo kur më bëni mua të “jashta kufirit”, kur unë jam rritur e rinuar në Pollog e në Kosovë (1941-1960), gjatë masakrave të 45-shit, gjatë terrrorit të mbledhjes së armëve, gjatë terrorit për mbyljen e shkollave dhe kam qenë i akuzuar si nacionalist, si kundër-jugosllav, msdje si kundër-kominternist, por atë kapoten dhe kësulën tënde,me yllin e kuq nuk e kam veshur, madje as për të shitur çallëm për t’u dukur si dem!
Muharrem Bajraktarin, e theksojmë edhe një herë, nuk e keni parë as ti, as Xhela.gjatë luftës, pos në ëndërr, të cilat po përpiqeni me këmbëngulen dhe kokëfortësinë tuaj t’i bëni zhgjëndërr, por kot e keni. Lexojeni drejt shkrimet tonë. Ne nuk jemi kunëdthënës!
Juve paskeni punuar gjashtë vjet, sa qesharake qenka, në librin e rrenave, në librin e shpifjeve, në librin e sajimit të çetave të paqena, në librin që ia ndryshoni foton Mefail Zajazit, në librin që përpiqeni t’i përvetësoni luftën Xhemë Sinicës, në libri që përvetësoni çetën e Hamz Rexhepit, në librin që e quani Hamz Rexhepin luftëtar të Xhelës (o Zot i madh!), në librin…
Kaq sa i përket historisë. Ato tjerat që janë jo historike, mbajeni për vete se janë prodhim i kulturës dhe i personalietit tuaj!
Essat Bilali,
“Dëshmorët ose të Hlit Elshanit
Duket se Halit Elshani, autor i librit “sui generis” “Çetq e Gostivarit”, për të cilën thotë që ia ka vënë vetë emrin (shih old comments në internet), nuk i përfillë faktet, se mendon që ata nuk janë gjëra që ngurtësojnë historinë, po pëfill ndjenjat, dëshirat dhe opinionet si bërës të historisë. Për këtë Halit Elshani duket se është një “revolucionar” i tipit marksist, jo me mjekër dhe me mendjen briliante, i cili i sulmote filozofët duke thënë se çështja me rëndësi “është jo përshkruarja e botës, por ndryshimi i saj sipas qejfit të tij”. Si ndjekës i kësaj mendësie, “kuptimi objektiv i historisë është duke u venitur. Dhe rrena, pra ndjenjat, do të sajojnë histori”, thotë Orwell-i
Prandaj Halit Elshani në librin e përmendur më sipër, duke përmendur Xhelë Xhelilin, diktatorin me luhatjen e shkopit për t’u dëgjuar, kur flet për vëllezërit e tij , posë tjerash, thotë: “Dorën në zemër ata nuk ishin në sy si unë, ndoshta ata kishin mundur pa pasoja të mbeteshin në Kalisht”(f. 124, sic). Kjo është një gjë që dihet mirë.nga ne të asaj ane në atë kohë, ndonëse ata e ndihmuan Xhelën për zhdukjen e rojtarit të pafajshëm të Ngotinës.
Por Halit Elshanit nuk i pëlqen dëshmia e heroit të tij të sajuar folklorik, që përbën fakt të ngurtë, sigurisht sepse nuk është në pajtim me ndjenjat e tij subjektive për historinë – kërcënime dhe fyerje. Prandaj ai ka tjetër mendim për vëllezërit e Xhelës, sepse, mendimi i tyre, kur e kanë gënjyer fashistin e Lumës nga Gjakova, Tahir Zajmin për historikun e pollogut, pajtohet me mendësinë e Halit Elshanit. Prandaj, ai do t’i shpërblejë ata me tituj madhështorë të shkruar me kalem, sigurisht se sipas qejfit të tij, pa çka se ata kanë qenë siç thotë Xhela dhe pa çka se axha Hajrullah ka qenë mullinjëxhi. Prandaj në listën e përzier të dëshmorëve të kombit shqiptar “Me rastn e përurimit të bustit të Skënderbeut në Shkup më 2006, …”, Halit Elshani do të bëjë dëshmorë duke u ngazëllyer, jo vetëm heroin e tij të gjallë, Xhelën, por edhe të tjerët të familjes së këtij të fundit gjithashtu të gjallë, pa rënë në lufta, pikërisht si Enver Hoxhën, ideologun simpatik të tyre. Kjo shihet nga numëri 20 i rradhës së dëshmorëve të tij, ku shënon: “Vëllezërve Hajrullah, Hylmi, Abdyl, Hysen e Xhelë Kalishta (f. 183, sic)”. Për habi emrin e tij nuk e shënon Halit Elshani si dëshmorë!
Nuk ka fije dyshimi që edhe kjo çështje përbën jo vetëm dhunë ndaj të vërtetës historike, madje nëpërkëmbje shumë të përdhunëshme të atyre dëshmorëve të vërtetë, që ranë nëpër lufta si “me le”
kundër pushtuesve të kombit. Po si këtë edhe sofistikimet tjera të Halit Elshanit, janë disi të kuptueshme, sepse, duke punuar më shumë se gjashtë vjet në librin e tij, pra, gjashtë vjet më pak se udhëtimi i Odisse-ut për Itakë, për ta gjetur Penelopën e bukur duke bërë vek, është marramendur…
Për këto të gjitha dhe shumë e shumë mëkate të tjera që janë pasqyruar më sipër dhe në libra, Halit Elshani nuk duhet të vihet në gjilotinë, sepse, duke mos qenë Pollogas, duke mos marrë pjesë në asnjë përpjekje atje, duke u mbështetur në thëniet e plakut të pashkolluar, që u bë plak i maleve afër 100 vjetësh dhe duke mos u marrë me këso punësh gjatë gjithë jetës së tij, përveç tani për hatër e për hutër, gjatë gjithë jetës së tij, është bërë një romantik i kohës së vjetër në kohën e re, duke u përpjekur që ta idealizojë Pollogun sipas qejfit të tij me punë të pagaur nga “shumazha” për gjashtë vjet të tëra. Por, nga sa shihet, sikur të punonte në të edhe për gjashtë vjet të tjera dhe t’ia kalonte kohës së udhëtimit të Odise-ut, për shkak të kokëfortësisë së tij dhe dëshirës për qejfëbërje, pa çka se merret nëpëkëmbë objektiviteti dhe e shenjëta e vërtetë, nuk duket se do të bënte më mirë., madje edhe kohë nuk ka, se i duhen shumë vite për të shkruar një fjali të thjeshtë pa kryfjalë, pa folje dhe pa kundrinë…Dogma serbo komuniste, nuk zhduket lehtë nga truri…
Në fund do të pyetja: se “Të nderuar komentues : Bedri, Goni, Milloshi, Enveri (jo Enver Hoxha-eb), Bobllima dhe Astriti”, të cilët paskan komentuar për librin në fjalë, a nuk dinë t’i shkruajnë mbiemrat e tyre dhe a e dinë historikun e Pollogut shqiptar??!
Essat H. Bilali, lumjani nga Pollogu
Mars, 20\2 SHBA
Titulli i shkrimit të më sipërm duhej të ishte: “Dëshmorët ose martirët” e Halit Elshanit”.
Zotni Esat Bilali;
u kam pergjigjie letrat e tua qe me kishit dergue. Por ti Zotni Esat Bilali sikur e ke shkrue Tahir Zemajit me tregue se ka gabue rreth ngjarjen e vdekjes se Xheme Gostivarit, kuptohet se ne shkrimin e tij rreth historine e Lidhjes se “kur botova një shkrim në “Shqiptari i lirë” në ShBA. më 1964 për historikun dhe krerët kryesor të Qëndresës së Pollogut, reagim ndaj librit të federalit fashist Tahir Zajmit, me titull “Lidhja e dytë e Prizrenit dhe lufta heroike për mbrojtjen e Kosovës” (1964), ku data e vrasjes së Hamz Rexhepit, që kishte ndodhur në fillim të vitit 1946, i mveshej Xhemë Simnicës, që ishte likuiduar tradhëtisht nga miqtë e tij më pranverë të vitit 1945, kurse Hamzi nuk përmendej fare, ai, pasi ishte këshilluar me disa njerëz në Bruxelless, qe përgjigjur se: “Përsa i përket shkrimeve të mija mbi ngjarjet dhe luftimet qi janë zhillue në qarkun e Tetovës dhe rrethet e Gostivarit e Kërçovës njoftimet i kem marr prej vllazënvet Abdyl e Hysen Xhelili nga Gostivari .”
Por ai, kuptohet Zotni Tahir Zemaj ka pranue mbasqi u ba hetime e tue pyet njerez te tjera qe kane pohue se daten e vrasjes se Xhemes ishte ne pranvere te vitit 1945. Po ai ishte burre te ndershem i cili ka dashte te verteten, e pra nuk u ngurronte fare per me pranue ate gabim. Po sa i perket juve Zotni Esat Bilali se bashku me vellaun tend, Zotni Neshtat Bilalin qe din vetem me genjeshtrue e me besue bile ne rrenat tuaja, qe faji sikur gabime e shtrembine historike jane shume te vafera sepse askushi e tregon burrni dhe fisnikeri me karkateri te nalte qe me pranue, qofte fajin, qofte gabim apo edhe rrena historike.
Por ti, Zotni Esat Bilali nuk je ne katergorine e burrave te ndershem dhe burra qe e vlereson te verteten mbi te gjitha. Nuk ju vret ndergjigjien se vazhdon rrena rreth shume aspkete te ngjarjeve te luftes se Pollogut. Po edhe, se ne rastin te vecante kur te te dhena rreth ngjarjen e hajnise se Bajram Dobrodolli, e mandej burgosjen e Bajram Dobrodollit ne Tirane sikur edhe Izmet Revanit ne fund te vitit 1944 sikur edhe mos-pjesemarrjen e tij ne luften e Vrases dhe te Poreces, si edhe shpetimin e jetes se Xhele kalishtin nga Qenan Zhupanit e jo nga te burgosuni Bajram Dobrodollit flitet qarte se ju nuk jeni burre as me burrni me pranue faktet historike nga burime te shumta e te vertetuem. Po nga Tahir Zemaj ke kerkue me kambe ngulje. Po ashtu edhe une tue mbrojte te verteten me kambengulje, po kerkoj drejtesi qe edhe ti Zotni Esat Bilali qe me shpall botnisht se ke ba gabime dhe me pranue e njekohesisht me tregue gjithe atyne gabimeve historike tue fillue me gabimin se hamza Rexhepi kurre s’kane i njohftue si prijesi i Pollogut, e mandej se faketet rreth shume personaliteteve si edhe rreth lufterat nga Xheme Gostivarit nuk e shkrue mbas parimet shkencore e tue mos pas ba hulumtimet si duhet, qe vet duhet me shpall botnisht se ju mungon te dhena si edhe nga burimeve te shumta e te vertetume, qe me qene nje histori te plote. Po perkundrazi eshte nje histori i manget e te njeaneshem, qe edhe me rastin e Luftes se Vrases e te Poreces nuk ke pas shkrues si historian i cili e ka dashte me dit e me zbulue se cka ka ndodhun e pse ka ndodhun.
Po tash e mban heshtje sikur mendon e beson se fjalet e mia do te zhdukjen prej qarqet e dijenise, prej leximin e popullit, prej kujtimeve e historiografise tone kombetare. Po edhe ketu Zotni Esat Bilali je gabim sikur je gabim me shume ngjarjet e historise se luftes se Xheme Gostivarit me shoket besnik te tij.
Por une kurre do te mbaj heshtje se sic ka thane me burrnija dhe qendrueshmerine e trimit se: “The ultimate tragedy is not the oppression and cruelty by the bad people but the silence over that by the good people.
Martin Luther King, Jr.
Z. Zhupani,
Letra e juaj, duke mos pasur ndonjë argument a fakte që zbardhin ngjarje historike, duke pasur sharje si ajo se “nuk je burr” pa më njohur, gjë që po ua lë juve, duke parë që ishe edhe shok me atë Zenelin dhe duke u kuptuar me vështirësi për shkak të mungesës elementare të kulturës gjuhësore, nuk meriton të humbet kohë me të.
Essat Hamz Bilali
Z. Esat Bilali,
Ne radhe te pare une nuk ju kam share aspak. Bile Ju Zotni E. Bilali e ke shajte te gjithave,ke shajte gjithe burrat ma besnike te Xheme Gostivarit, qe i perfshinte edhe baben time, ke shajte Prof. Miftar Spahije, ke shajte Kol. Fiqir Dine, ke shajt Kol. Hysni Demen e shume te tjere. Sa i perket sipas vellaun tende se Z. Zenel Perposhti i cili ka qene se bashku me Kol. Muahrrem Bajraktarin qe e ke shajte, qe cdo njeri qe flet te verteten e shajne. Prandaj s’ka fjale te ndryshe se me thane se nuk keni karaktari te nalte as integrtitetin qe me pranue gabimet historike, as me pas ndershmeri dhe burrni me u pergjigjun shkrimet e mia, qe me pranue se historine dhe hulumtimet e mia jane te drejta edhe te pakundershtueshem, por ne vend me pranue se une e di ma shume e ma sakte rreth luften e xheme Gostivarit tue pas burimet te shumta e te lloj-llojshme prej deshimtaret te vertete te luftes, qe ti si femij tue perdor nje fare qendrimi foshnjake tue thane se s’kupton gjuhen time. Ne te vertete eshte te kunderten, se gjuhen time qe eshte gjuhen e deshimtaret te vertete te luftes se Pollogut ju kane qellue drejtepersedrejte, qe s’ke ku me ik kurre. A marre vesh Z. esat Bilalin…!!! Une do te botoj krejt shkrimet e tua qe me ke dergue qe cdo lexuesi me pa e me gjykue vete se si mendon, argumenton dhe kupton rreth ceshtjen e luftes se Pollogut si edhe rreth gjithe atyne burrave qe ke shajte me rend.
Leke Zhupani
Z. Esat Bilali,
Nje shtojce: Kur e kam permend Z. Zenel Perposhti desha me thane se si gjaku i Limon Perposhti i cili ka qene bashkeluftar i Kol. Muharrem Bajraktarin qe edhe ai ju ka nxjerr ne drite te historise si rrenavec, si genjeshtar dhe falsifikuesi i historise.
Edhe dicka Z. Esat Bilali, jo vetem se kam zbardh historine e luftes se pollogut si edhe tue zbardhe edhe figuren e Xheme Gostivarit se bashku me shume luftataret e tij tue hedh poshte mjafte shkrime te pa sakte e nga shtrembimeve, falsifikimeve, dhe tue marre neper kambe ngjarjave te faktoreve historike per qellimet te ngushta e vetiake kunder obligjime shkencore tue perdor rrena ne vend qe me perdor te verteten, kane dashte me mashtrue lexuesin dhe historiografine kombetare sikur edhe ju Z. Esat Bilali. Po ketu dua prape me citue pse kam kundershtue versionin e juaj te mbeshtetun ne shpfijeve, rrenave, falsifikemeve etj.
Po ju njohftoj se tue qene i rritun me burra qe e kane kushtue krejte jetes se tyne per bashkimin e te gjitha trojave shqiptare, kuptohet per Shqipni Etnike kam pas obligjim e detyre si kujdestari i kujtimeve te ketyne burrave te luftes si shoket te pandarun prej Xheme Hasa Gostivarit ne vecanti qe me mbrojte te verteten me cdo kush per hire te vertetes, pavaresisht se sa idhet apo te embel me qene te verteten. Si pasoje para disa muajsh tue lexue nje shkrim nga Zotni Esat Bilali rreth Historine e Luftes se Pollogut e kam has ne shkrimet e tij shume gabime, falsifikime dhe shtrembnime tue marre neper kembe ngjarjet e faktorise se luftes se pollogut nen udheheqesin dhe prijesi te nalte kombetare te pollogut Xheme Gostivarit.
Keshtu qe isha i detyruat mbasiqe ky autori Zotn Esat Bialin me ka dergue kater letra qe me mund qe te me bind se versionin e tij eshte te drejte dhe se vetem ai e din te verteten per luften e Pollogut. Po bej kete sepse ndergjigjien tim s’me lejon me hesht para genjeshtrave dhe shpfijeve kunder burrat qe me kane lane amenentin qe me tregue te verteten dhe pjesemarrjen e tyne ashtu si ka qene, pa lavdrime, pa zbukurime apo edhe, mandej pa zmadhue jashte realitetin cka ka ndodhun e pse ka ndodhun gjate luftes se Pollogut.
Prandaj pergjigjiet i kam dhane ne kundershtim me nje fare histori nga Z. Esat Bilalin me shoket ku mbeshtetet ne miti e jo ne realiteti, ne mashtrim e jo ne te verteten, qe shkrimtarit Z. Esat Bilalin perdoret shpfijave, rrenave, manipulimeve, gjyshme te vertetes dhe shihet qarte meglomanise se tij per me lavderue Hamza Rexhepit me cdo kushe e mjete pavaresisht se te verteta flet krejtesisht te kunderten.
Kerkoj ndjese se mendimet e mia jane te gjata e e dije se diku diku perseriten ose japin pershtypje e perseritjes, sepse mendimi sillet gjithnja rreth Shqipni Perendimore apo si quhet Pollogu pjese e Kosoves, qe eshte boshti kryesue, i pare, i vetem i se kaluemes e s’i ardhmes se kombsise sone. Nuk ishin fjale te shprazta kenget e nxensave te njome se pa Kosova e pa Cameri s’ka Shqipni.
Tash para se me lexue pergjigjien time do te ju dergoj shkrimet e Zotn. Esat Bilalin qe u nis kete polemtike. Shkrimet e imia jane ne gjashte pjese ne pergjigjie te kater letrave qe me dergoj Z. Esat Bilain.
Por Z. Esat Bilali nuk pata as karakteri, as burrni, as njeri qe lufton me mish e me shpirt per te verteten, por per kunderazi eshte njeri i cili ka shajte burrat te medha si Prof. Miftar Spahija e shume te tjere.qe me pas lavdi si historine, por ne realitet eshte nje njeri qe ka perfitue ma shume prej eduaktes komuniste tue qene i edukuat tamam si ata qe perdorin cdo mjete e menyre pa ndergjigjien, pa moralin, e pa burrni qe me shkrue si ka dashte kunder shkences.
Tash tue pas lexue shkrimet e mia Z. Esat Bilali s’din ku me shkue as ku me ik, por vertete s’ka ku me ik sepse e te verteta do te ndjek pa meshire e pandalje perjete kunder mashtrimet, shpfijet, falsifikimet dhe rrenat dhe shtrembnime tue marre neper kembe ngjarjet e faktorise se luftes se pollogut nen udheheqesin dhe prijesi te nalte kombetare te pollogut Xheme Gostivari. qe Z. Esat Bilali se bashku me vellaun e tij e kane mbjell me shkrimet e tyne. Po sic kane thane pleqte se : ” Rrena e ka kembet te shkurter’.
Z.E. Bilali,
Tue vazhdue me rrena ka shpall se jam shok i Z. Z. Perposhti. Edhe ketu shihet qarte se se si vazhdon rrenat dhe shpfijet e Z. E. Bilalin sepe une kurre e kam takue as se ka fol kurre personalisht me Z. Z. Perposhti, vec se kam lexue shkrimin e tij ne polemike me Z. E. Bilalin kur shkrimet e Z. Peroshtin ishte te qarte te aresyshme dhe me plote vend, qe une kurdohere jam e do te behem shok me cilidoqofte qe e mbron te verteten.
Tash Z. Esat Bilali u ba edhe shkencetar i Gjuhes Shqipe tue kundershtue shume njerez me shkollen te nalte, si edhe journaliste, si edhe njerez letrare shqiptare qe e kane kuptue shkrimet e mia, po edhe se kane lexue shume ngjarje historike per here te pare, qe kurre nuk kane qene te permendun sepse as Z. Esat Bilali s’ka dit ose edhe ma keqe e ka fabrikue tue perdor si deshimtaret te pa qene ose vellaun i cili nuk ka marre pjese ne atyne ngjarjave, por tue mendue se s’ka deshimtaret te gjalle e ka pas mundesi dhe rasti me shkrue si e ka dashte koken e tij si edhe mbas qellimet te ngushte e vetiake me shkrimet te pa te verteta, me rrena, me shpfija dhe tue marre neper kembe shume ngjarje te faktorise se Luftes se Xheme Gostivarit. Po une tue pranue se jam njeri i cili u lind ne mergim dhe pata rastin me mesue gjuhen shqipe kur qendrova ne Kosove gjate vitin 1979-1980 kur kam qene i pranuem se bashku me motra ime Naile ne Universitetin e Kosoves. Por Z. Esat Bilali tue dashte me mbrojte veten prej te verteten te padiskutueshme, prej burimeve te verteta e prej deshimtaret aktuale qe e kane tregue krejte kujtimet e mendimet e tyne me mua si burrac tash po shpallet se,”duke u kuptuar me vështirësi për shkak të mungesës elementare të kulturës gjuhësore, nuk meriton të humbet kohë me të.” Po vetem Z. Esat Bilali se bashku me vellaun rrenac Neshati nuk deshirojne me kuptue sepse nuk e konvenon me kuptue sepse atehere do te dale ne shesh se Z. Esat Bilali din me mashtrue e me falsifikue ngjarjet historike, qe mundohet per me ik prej te vertetes dhe historine te vertete, dicka qe ne thelb te qenies se tij ai nuk e don as se e ka dashte kurre per me tregue.
Z. Lekë Zhupani,
Letra e juaj e datës 8 qershor 2012 ishte e një lloji të habitshëm. Duke parë në të vetëm sharje, akuza dhe sulme të pa mbështetura dhe duke u shkruar pa njohuri elementare të gramatikës dhe sintaksës së shqipes, ajo nuk nuk ngrinte ndonjë çshtje historike dhe kuptohej me vështirësi. Si e këtillë, nuk meritonte përgjigje. Megjithatë, po thuhen disa fjalë.
Së pari, duhet të vihet në dukje që nuk duhet askush të shpallet prijës i Pollgut, as pa prijës i Pollogut, por të tregohet historiku përmes fakteve që i kanë vënë në dukej të tjerët, luftën që e kanë bërër njerëzit kundër armiqëve të kombit dhe përvojën e njerëzve si pjesë e asaj lufte në Pollog. Si njerëz që kanë vdekur (gjysh e nënë) nga burgu shtëpiak dy vjeçarë, si njerëz që janë vrarë në fusha të betejave (Hamz Rexhepi) dhe atdhetarë të tjerë, duke përfshirë edhe jetën nëpër burgje e internime për vite nga UDB-ja e urryer serbo-maqedono-jugosllave, besojmë që nuk duhet të harrohen. Këto bëhen për hir të atdhetarizmit shqiptar dhe të vërtetës historike, pa bërë asnjë dallim.
Por gajlja e juaj duket se qenka që “hamza Rexhepi kurrë s’kanë i njoftue si prijës i Pollogut (sic)”. Kështu mendon ti dhe njerëzit e pa informuar dhe që vuajnë nga sëmundja e urryer e krahinarizmit të verbër të përgëdhelur nga armiqët e kombit shqiptar, si serbë e maqedonë. Por Hamz Rexhepi me luftëtarët e tij dhe me popullin e Pollogut, pavarsisht se a të pëlqen ty apo mua, e ka çarë rrugën e historisë me grykë të dyfekut dhe me flakë të barotit në luftën e tij disa vjeçare (1941-1946) kundër pushtuesit të urryer fashist, kundër të keqes në Pollog dhe kundër hajdutëve që e shkyenin popullin si egërsira, kundër komunizmit dhe kundër pushtuesit të urryer serbo-maqedon. Pikërisht për këtë e pranoi Hamz Rexhpin populli i Pollogut, e nderuan bashkëluftëtarët e tij, Xhemë Simnica, Mefail Zajazi, Haqif Reçanin dhe krerë të tjerë të visit gjatë luftës. Për këtë e ka njohur edhe Shqipëria demokratike, duke e shkruar emrin e tij përkrah dëshmorëve të kombit shqiptar. .. Zagarët e rrugëve dhe armiqët e kombit shqiptar le të lehin. Ajo është punë e tyre.
Së dyti, si të këtillë dhe megjithatë, juve i akuzoni ata se janë gënjeshtarë të historikut. Po nëse ata janë gënjeshtarë që i kanë përjetuar ato ngjarje dhe kanë paguar çmime ndër më të rëndat, si është e mundur që ju të thoni të vërtetën kur ju nuk keni qenë pjesëtarë të luftës, që keni lindur në Australi dhe kurrë nuk keni qenë në Çegran, se lere më në Pollogun e bukur shqiptar. Qëndrimi juaj pëebën një logjikë të mbrapshtë që nëpërkëmbom vlerat autentike njerëzore dhe atdhetare!
Së treti, kur e citoni atë Zenelin, komunistin bolshevik të 41-shit dhe ish-spijunin e sigurimit, për të denigtuar atdhetarin e përkushtuar, studjuesin, autorin, historianin dhe përkëthyesin pollogas nga Luma Esat Bilalin, është për të ardhur keq që edhe juve jeni bërë si ai Zeneli. Ky Zeneli që e keni bërë vegël dhe e përdorni juve është i atillë sa u thotë të gjithëve se ai nuk e ka shkruar atë letrën e rrenave dhe të shpifjeve që e përdorni si nderë tuajën, madje u bën edhe be, por ai është i atillë sa nuk e ka guximin të thotë që atë e kanë shkruar bijtë e ish-fashistëve dhe të ish-serbistëve, sepse tani edhe ai është bërë aleat edhe me këta… Megjithatë, kur shkruan histori, nuk sulmohet dhe denigrohet shkruesi, këtë duhej ta dini, por u drejtohet fakteve historike. “Për inatë të sime re, nuk shpihet biri im në dhe”, or Zhupan Leka, që qenke burr!
Së katërti, sa i përket Bajram Dobërdollit, ju thoni: “… në Tiranë më 1944 …” Kjo është një pikë që tregon se sa e dini juve historikun e Pollogut. Prandaj po sqarohet. Bajram Dobërdolli i Pollogut ka qenë më 1944 në lufëra kundër armikut shka dhe shërbëtorëve të tij në çetën e “hajnit”, siç thoni juve, Hamz Rexhepit. Kah fundi i këtij viti, si gjithë luftëtarët kundër pushtuesit maqedono-jugosllavë, ai ka qëndruar i fshehur andaj dhe këtej në vend të vet. Po ashtu gjatë vitit 1945 Bajrami ka qëndruar andaj dhe këtej i aratisur. Pra ai nuk bashëpunoi me pushtuesin serbo- maqedon si babai i juaj! Kah fundi i këtij viti dhe fillimi i vitit 1946, Bajram Dobërdollin e mori Hamz Rexhepi në koliben e tij me disa pollogas dhe lumjanë. Pas luftrave në Vrasë të Madhe buzë Muzdaqes, ai dhe të gjithë të tjerët që shpëtuan shkuan në Lumë. Bajrami me Xhelën dhe Izmit Ravenin shkuan në Tiranë… Pra, Bajrami ka dhënë një ndihmesë kundër pushtuesit… Më duket se ju kur nuk e doni ndonjërin ia mohoni jo vetëm veprën, por mbase edhe jetën, pikërisht si serbo-komunistët. Kështu nuk shkruhet historia objektive…Shqiptarët e gjykojnë drejt këtë kur thonë “armikun vraje, por hakun mos ia ha!” Nuk e dini këtë? Këto janë fakte që dihen mirë dhe i di mirë edhe veterani i luftës në Pollog z. Neshat Bilali. Pas kësaj ngjarjeje ne nuk dimë për të, pos asaj që ka dëshmuar Sutki Koloveri në “Dokumentari”.
Së fundi, si pasojë, më duket se keni hyrë gabim në këto punë. Së pari, kanë kaluar afër 60 vjet nga Lufta. Së dyti, juve jeni tashmë edhe në moshë. Shqipen, fatkeqësisht, nuk e dinit, sigurisht se mund ta dini greqishten, me që jeni edhe nip i tyre dhe babai i juaj e ka pasur mirë në kampe me ta. Por ka mundësi që në këtë punë të ju ketë futur ndonjë i ashtuquajtur zogist, ose bllokist nga qjo pjesa që kanë qenë miq të mirë të UDB-së! Sidoqoftë, po ju porosis që historia shkruhet me fakte, jo me inate politike dhe duke cituar rrenat e shpifjet e një komunisti të regjur për të denigruar dikend, i cili nuk mund të denigrohet…
Sa i përket asaj që thoni që Essat Bilali nuk është burrë, nuk e di se kurë jeni parë me të për ta njohur si të tillë!?
Z. Lekë Zhupani,
Letra e juaj e datës 8 qershor 2012 ishte e një lloji të habitshëm. Duke parë në të vetëm sharje, akuza dhe sulme të pa mbështetura dhe duke u shkruar pa njohuri elementare të gramatikës dhe sintaksës së shqipes, ajo nuk nuk ngrinte ndonjë çshtje historike dhe kuptohej me vështirësi. Si e këtillë, nuk meritonte përgjigje. Megjithatë, po thuhen disa fjalë.
Së pari, duhet të vihet në dukje që nuk duhet askush të shpallet prijës i Pollgut, as pa prijës i Pollogut, por të tregohet historiku përmes fakteve që i kanë vënë në dukej të tjerët, luftën që e kanë bërër njerëzit kundër armiqëve të kombit dhe përvojën e njerëzve si pjesë e asaj lufte në Pollog. Si njerëz që kanë vdekur (gjysh e nënë) nga burgu shtëpiak dy vjeçarë, si njerëz që janë vrarë në fusha të betejave (Hamz Rexhepi) dhe atdhetarë të tjerë, duke përfshirë edhe jetën nëpër burgje e internime për vite nga UDB-ja e urryer serbo-maqedono-jugosllave, besojmë që nuk duhet të harrohen. Këto bëhen për hir të atdhetarizmit shqiptar dhe të vërtetës historike, pa bërë asnjë dallim.
Por gajlja e juaj duket se qenka që “hamza Rexhepi kurrë s’kanë i njoftue si prijës i Pollogut (sic)”. Kështu mendon ti dhe njerëzit e pa informuar dhe që vuajnë nga sëmundja e urryer e krahinarizmit të verbër të përgëdhelur nga armiqët e kombit shqiptar, si serbë e maqedonë. Por Hamz Rexhepi me luftëtarët e tij dhe me popullin e Pollogut, pavarsisht se a të pëlqen ty apo mua, e ka çarë rrugën e historisë me grykë të dyfekut dhe me flakë të barotit në luftën e tij disa vjeçare (1941-1946) kundër pushtuesit të urryer fashist, kundër të keqes në Pollog dhe kundër hajdutëve që e shkyenin popullin si egërsira, kundër komunizmit dhe kundër pushtuesit të urryer serbo-maqedon. Pikërisht për këtë e pranoi Hamz Rexhpin populli i Pollogut, e nderuan bashkëluftëtarët e tij, Xhemë Simnica, Mefail Zajazi, Haqif Reçanin dhe krerë të tjerë të visit gjatë luftës. Për këtë e ka njohur edhe Shqipëria demokratike, duke e shkruar emrin e tij përkrah dëshmorëve të kombit shqiptar. .. Zagarët e rrugëve dhe armiqët e kombit shqiptar le të lehin. Ajo është punë e tyre.
Së dyti, si të këtillë dhe megjithatë, juve i akuzoni ata se janë gënjeshtarë të historikut. Po nëse ata janë gënjeshtarë që i kanë përjetuar ato ngjarje dhe kanë paguar çmime ndër më të rëndat, si është e mundur që ju të thoni të vërtetën kur ju nuk keni qenë pjesëtarë të luftës, që keni lindur në Australi dhe kurrë nuk keni qenë në Çegran, se lere më në Pollogun e bukur shqiptar. Qëndrimi juaj pëebën një logjikë të mbrapshtë që nëpërkëmbom vlerat autentike njerëzore dhe atdhetare!
Së treti, kur e citoni atë Zenelin, komunistin bolshevik të 41-shit dhe ish-spijunin e sigurimit, për të denigtuar atdhetarin e përkushtuar, studjuesin, autorin, historianin dhe përkëthyesin pollogas nga Luma Esat Bilalin, është për të ardhur keq që edhe juve jeni bërë si ai Zeneli. Ky Zeneli që e keni bërë vegël dhe e përdorni juve është i atillë sa u thotë të gjithëve se ai nuk e ka shkruar atë letrën e rrenave dhe të shpifjeve që e përdorni si nderë tuajën, madje u bën edhe be, por ai është i atillë sa nuk e ka guximin të thotë që atë e kanë shkruar bijtë e ish-fashistëve dhe të ish-serbistëve, sepse tani edhe ai është bërë aleat edhe me këta… Megjithatë, kur shkruan histori, nuk sulmohet dhe denigrohet shkruesi, këtë duhej ta dini, por u drejtohet fakteve historike. “Për inatë të sime re, nuk shpihet biri im në dhe”, or Zhupan Leka, që qenke burr!
Së katërti, sa i përket Bajram Dobërdollit, ju thoni: “… në Tiranë më 1944 …” Kjo është një pikë që tregon se sa e dini juve historikun e Pollogut. Prandaj po sqarohet. Bajram Dobërdolli i Pollogut ka qenë më 1944 në lufëra kundër armikut shka dhe shërbëtorëve të tij në çetën e “hajnit”, siç thoni juve, Hamz Rexhepit. Kah fundi i këtij viti, si gjithë luftëtarët kundër pushtuesit maqedono-jugosllavë, ai ka qëndruar i fshehur andaj dhe këtej në vend të vet. Po ashtu gjatë vitit 1945 Bajrami ka qëndruar andaj dhe këtej i aratisur. Pra ai nuk bashëpunoi me pushtuesin serbo- maqedon si babai i juaj! Kah fundi i këtij viti dhe fillimi i vitit 1946, Bajram Dobërdollin e mori Hamz Rexhepi në koliben e tij me disa pollogas dhe lumjanë. Pas luftrave në Vrasë të Madhe buzë Muzdaqes, ai dhe të gjithë të tjerët që shpëtuan shkuan në Lumë. Bajrami me Xhelën dhe Izmit Ravenin shkuan në Tiranë… Pra, Bajrami ka dhënë një ndihmesë kundër pushtuesit… Më duket se ju kur nuk e doni ndonjërin ia mohoni jo vetëm veprën, por mbase edhe jetën, pikërisht si serbo-komunistët. Kështu nuk shkruhet historia objektive…Shqiptarët e gjykojnë drejt këtë kur thonë “armikun vraje, por hakun mos ia ha!” Nuk e dini këtë? Këto janë fakte që dihen mirë dhe i di mirë edhe veterani i luftës në Pollog z. Neshat Bilali. Pas kësaj ngjarjeje ne nuk dimë për të, pos asaj që ka dëshmuar Sutki Koloveri në “Dokumentari”.
Së fundi, si pasojë, më duket se keni hyrë gabim në këto punë. Së pari, kanë kaluar afër 60 vjet nga Lufta. Së dyti, juve jeni tashmë edhe në moshë. Shqipen, fatkeqësisht, nuk e dinit, sigurisht se mund ta dini greqishten, me që jeni edhe nip i tyre dhe babai i juaj e ka pasur mirë në kampe me ta. Por ka mundësi që në këtë punë të ju ketë futur ndonjë i ashtuquajtur zogist, ose bllokist nga qjo pjesa që kanë qenë miq të mirë të UDB-së! Sidoqoftë, po ju porosis që historia shkruhet me fakte, jo me inate politike dhe duke cituar rrenat e shpifjet e një komunisti të regjur për të denigruar dikend, i cili nuk mund të denigrohet…
Sa i përket asaj që thoni që Essat Bilali nuk është burrë, nuk e di se kurë jeni parë me të për ta njohur si të tillë!?
shkumbim Dibra
Me vjen shume keqe se jeni ba kelyshi, ose edhe ma i keqe se e pelqen rrena, shpifjeve dhe falsifikeve te Z. Esat Bilalin. Po edhe dicka, ndoshta emnin qe ke qit s’eshte emnin e vertete, po emnin e Z. Bilalin qe s’ka guxim me perdor emnin e tij prej turpit. Sa i perket historine e luftes se Pollogut dhe udheheqesi i saj. Ka qene dhe mbetet ne historine dhe ne zemren e popullit te Pollogut si krye-trimi dhe prijesi i Luftes – Xheme Hasa -Gostivarin. Me duket se ti nuk din me lexue as me analizue historine qe me dallue rrena prej te vertetes, miti prej realitetin, fakta prej falsifikime. Hamza Rexhepi u vra ne lufte, kete eshte e pamohueshme, por ne te njejten rast, ka qene edhe hajna gjate luftes si me shoket e hajnise si Xhele Kalishtin, Bajram Doberdollit.
Bajram Doberdolli si edhe Izmet Revanit e shume kosovaret te tjere qe nuk e kuptuan apo edhe, mandej qe nuk e kane dashte si me rastin e B. Doberdollit e I. Revanit, qe menduan qe kane mundesi qe me shpetue lekuren e tyne ne shqipnine komuniste, ishin te kapun ne fund te 1944-shin, ndersa krejte burrat e Xhemes me mend, trimni e besnikeri e kane marre drejtimin per ne Lume, qe me kalue kufinit mbrenda zonen e tyne te Sharrit.
Po shihet aq thjeshte se ju nuk din me perdor truni juaj. Sepse po te kishe lexue me vemendja e me studiue fjalet e mia, kuptohet krejte shkrimet e mia ne regaim me shkrimat e Z. Esat Bilalin, atehere do te kishe kuptue se burimet e mia nuk kane dale prej qiellit apo prej gojen e njeriut qe ka dashte me falsifikue e me shtrembnue ngjarjet historike sikur ka ba Z. Esat Bialin, qe ka mendue se deshimtaret te radhes se pare, kuptohet, luftetaret te Xheme Gostivarit, si deshimtaret aktuale te dores se pare kane vdek, apo edhe, mandej qe nuk e kane shenue kujtimet e tyne si burimi kryesore. Por mjersisht per Z. Esat Bilalin, burrat trima e besnik te Xhemes , qe nuk u dorezuen kurre, bile ishin burra te paepun qe kane vazhdue me luftue edhe kur lufta ishte e humbun dhe populli ne teresi e kane kthye shpinen e tyne ndaj ketyne trimave te pollogut, qe e kane vazhdue luften edhe ne kampin e grekut, ne Lavrio si edhe Kol. M. Bajraktari, Kol. Fiqir Dine, Kol. Hysni Dema. Prof. Miftar Spahija, Ing. Adem Gllavica, Prof. Ibrahim Kelmendi e shume te tjere.
I vetmi gje qe ju Z. Dibra( ne qofte se eshte emnin tuaj te vertete) qe ke shkrue tamam eshte se jam i lindun ne Australi, Melbourne. Po nuk ke pas tru as logjike ne qofte se keni lexue shkrimet e mia ne teresi dhe me vemendja se sic kam tregue se kam qene i lindun ne mergim dhe kam pas priviligj dhe mundesi me qene te edukuem e te rritun prej burra patriote, prej atdhetaret te rralle dhe te paharrueshem qe historija e vertete kombetare e ka marre ne ngyrke si bijte ma te ndershem te saj. Kush jane ata?Ne radhe te pare, baba im, Qenan Zhupanit, Djali i madh i Xheme Hases, Qaniu Hasa, disa trimat te Xhemes, Ing. Adem Gllavica, Prof. Dr. Rexhep Krashniqit, Prof.Ibrahim Kelmendi, trimat te Xhafer Deves, trimat te Hysen Trepezes. Bile kam qene jo vetem si nxenesi i Prof. Miftar Spahije Thacit, po edhe lidhja jone ka qene dicka te vecante si pjese e familjes. Keshtuqe, asnjehere prej ketyne burrave te medha nuk kam digjue asnjefare kundershtim apo edhe, mandej qortim se nuk di se si me analizue apo me kuptue te verteten historik. Po perkundrazi, krejt pernjemend vec po pohojshin analizat dhe si kam kuptue ngjarjet e luftes se dyte botnore e sidomos rreth luftes se Pollogut. Po edhe ketu nuk pushova, kam takue e mandaj kam fol me shumica e trimave te Xhemes ne mergim tue mblidh kujtimet e tyne, qe me kane besue se isha i brumosun sipas mentalitetin e tyne, edhe se e kane dashte baba im, qe e dijshin se une do t’i mbroj e kujdes krejte kujtimet e tyne ashtu si e kane permend.
Ne shkrimet tuaja, po shihet se sa naive e te papjekun je Z. Dibra. Me rrena dhe pa dije po shpallesh se une s’kam qene ne fshatin e babes time, kuptohet, fshat Cegran. Vertete eshte qesharke dhe pavlefte krejte shkrimet e tua sepse jane pallavra, jane kunder te vertetes, bile poqese ke dashte me akuzue mua, te pakten duhesh me ba hulmutimi ma te thjeshte qe me pyet fisin e Zhupanjte, por si mbas tradites se felliqte e ke dashte me perdor mjete te Z. Esat Bilalin, qe eshte me falsifikue, me akuzue pa vend dhe pa fakte, me shtrembnue e me manipulue te verteten si mbas qejfin dhe qellimet te ngushta e vetiake per hir te mendjamadhesise dhe padijenise te Z. Esat Bilalin dhe kelyshi i tij, nje fare Z. Sh. Dibra ( apo pseudonim i Esat Bilalin).
Z. Esat Bilalin, eshte prej Luma, kete eshte e pamohueshem, bile prej katundi i tij apo ma mire me thane, katundi i babes- Bicaj, eshte i njohun si katund si qendra e komunistave sepse gjate luftes u ba komuniste edhe sot e kesaj dite ne gjakun e katundaret e Bicajte jane komuniste dhe shume kadale do te zhduket kete semundje/helm te felliqte prej mentalitetin e Bicajave. Po sa i perkete edukimin e Z. Esat Bilalin, mos fol se kush eshte komunist apo fashiste etj, sepse drejtohej gishtin me se pari tek Z. Esat Bilalin i cili ka ul neper bankat e shkolles komuniste tue kendue kenga per Shoku Tito, per Shoku Rankovicit, dhe himin e Jugosllavise, bile e ka puth me zemra flamurin e shkaut vite me radhe, ndashte ne Gostivar, ndashte ne Prizreni. Prandaj para se me gjykue e me veprue pa mend tue hedhe balte dhe gure ndaj nje burre si Z. Zenel, eshte mire dhe e drejte me pyet, me analizue e me ba hulmutimi pavaresisht se cka do te zbulohet do te jete i idhet sepse duhet me pas parasysh se e vertete duhet me dale ne drite, per hir te vertetes. Prandaj pse nuk ke pyet vetes se kush eshte ky Zenel Perposhi? A eshte gjaku i Limon Perposhit i cili ka qene nder trimat te Kol. Muharrem Bajraktarit? Pergjigjie e thjeshte se Po. Atehere ky Zenel Perposhti rrjedh prej familjen patriotike, prej familje anti-komuniste, qe familjarisht kane qene te burgosun e te maltretuat neper duarte komuniste.
Tash pse nuk beson se Ky Z. Zenel Perposhit e ka shkrue nje letra qe me kallezue se kush eshte vertete Z. Esat Bilalin, kete Z. Esat Bilali i cili din vetem rrena, shpfijeve, shtrembimeve e tue marre neper kembe ngjarjet e faktorise se luftes se pollogut. HYJNE NE INTERNETI OH BUDALLE dhe lexoje letren e Z. Zenel Peroshtit si edhe reagimin e ulet te Z. Bilalit.
Vertete shpjegimet dhe menyra e analizes tuaj eshte thjeshte qesharke dhe pavlefte hic fare. Une nuk sulmoj kurre njeriun apo ndonje shkrimtar si person, por do te argumentoj, do te sulmoj dhe do te mbroj te verteten me cdo kush kunder mendimet dhe shkrimet te rreme, te falsifikueme, te manipulueme dhe te marrun neper kembe deri me frymen e fundit qe kam mbi kete bote.
Edhe prape del jo vetem huqin e kalber,po edhe shpirti-lig qe me akuza banale se tash po shpallesh se baba im ka bashkepunue me armikun, kuptohet serbo-maqedonasit. Atehere shtrohet pyetje pse ka luftue qysh prej fillimi? Pse ka marre nende plage ne trupin e tij, tre plumba, nje ne gjoks, dy ne kambe, mandej gjashte plage prej bomba e dores prej serbo-maqedonasit? Pse ka mbas qene i besueshem dhe te dashun nga Xhema dhe shoket te luftes? Pse ka arratis ne greqi? Pse krejt burrat e Xhemes, Kol. Muharrem Bajtaktari , Kol. Fiqiri Dine, Kol Hyseni Dema, Hysen e Haki dhe hajrulla Trepeza, Prof. Miftar Spahija, Prof. Luan Gashi, Prof. Ibrahim Kelmendi, Ing. Adem Gllavica, Shahin dhe Lazim Prethit te Dibres, grupin e Mefailit te Kercoves si edhe grupin e Arif Kapedanit e kane dashte dhe kane respektue Qenan Zhupanit si trim dhe patriot te flakte?
Burrat qe e din shqipen shume ma mire se ju Z. Dibra asnjehere me kane thane se nuk di se si me shkrue ne gjuhen shqipe apo edhe, mandej se si me fol. Vec se tue pas qene i mesue nga Prof. Miftar Spahije qe ai vet e ka ruajt dialektin e tij edhe une e kam dashte si edhe qendrimi kunder imponimin e dialektin toske si gjuha zytare, qe une po flas e shkrue ne gjuhen gege. Po dihet se kur njeriu perdor shtype-shkronjen sigurisht tue mundue me shtype shpejte e ben gabime dhe une jam i pari qe me pranue se jam mjafte i dobet me perdor makinen e shtype-shkronjes. Por sa i perket faktet e ngjarjave historike aty nuk bej asnje gabim.
Neshat Bilali nuk ka marre pjese kurre ne luften e Vrases as ne luften e Poreces. Por ti qe po shihet se ke lexue disa shkrime te shtrembnueme e te falsifikueme prej Z. Esat Bilalin, qe akoma po vazhdon me permend si te vertete, qe e sherben vetem qe me demtue historiografine kombetare e jo me tregue te verteten ashtu si duhet per hir te vertetes.
Historija nuk varet prej moshes, por prej burime te ndryshme, prej deshtimaret te dores se pare, prej materiale arkive, prej gazetave etj, etj. Mosha ime nuk ka aspak rendesi ne lidhje me me tregue historine te vertete. Cka eshte me rendesi eshte me ba hulumtime shkencore e tue perdor metodolgjine shkencore. Tue shkrue cka ka ndodhun e pse ka ndodhun e jo qe cka deshirojme me qene. Sa i perket Sutki Kollavari ai e ka dashte baba im si edhe kusherni i tij Ilmi Kollaveri, po edhe ketu shihet se ti Zotni nuk din hic rreth historine e luftes se Pollogut vec se don me mbrojte Z. Esat Bilalin se e don, apo edhe se keni lidhje miqesore apo familjare etj. Ndersa une nuk e mbroj askend pervec te verteten ashtu si me ka mesue gjithe atyne burrave te lartepermendun e sidomos mesuesi dhe axha im Prof. Miftar Spahija Thaci Korifit I Lumes.
Edhe ma ne fund sipas mesuesi i juaj Z. Bilalit me vellaun e tij me shajne dhe mundon me impikue se e dua grekun ma shume se shqiptaret e shqipnija se sipas mendjes tuaj aq te kthjelltas jam nipi i tyne sepse e di greqishten. Po e di edhe shqipen, si edhe Anglishtjen, si edhe Latinin, si edhe greqishtjen e vjeter. Po atehere sipas mencunine tuaj jam greqofil. Kuku medet, atehere Faik Konica paska qene grekofil ashtu edhe Fan Noli, ashtu edhe Medhi e Midhat Frasherit qe dijshin gjuhen greke si uje. Po jo vetem kaq se edhe At Gjegj Fishta, Alexander Xhuvani nder mesuesit te popullit dhe nder mesuesit te pare te shkolles normale te Elbasanit e dinte gjuhen greke si edhe gjuhen greke te vjeter edhe paska qene grekofil. Po atehere gjithe atyne burrave qe paskane dit gjuhen serbe, cka ishin? Pa tjeter sipas mendjen e ndritun te Z. Dibres ishin krejt nipnat e serbise!!!!! Po lidhesh se baba im ka pas pune me grekun e keshtu ka qene grekofil…… Vetem shpfijat dhe rrenat e Neshat Bilalit e pelqen. Ai s’ka qene askushi dhe me ketyne rranave dhe shpifjave e ben veten dem emnin e familjes se edhe me pyet djali i Kol. Muahrrem Bajraktari, Esat Bajraktarit qe e njihfte dhe kalonte se bashku me baba im e din se baba im, Qenan Zhupani ka qene i dashtun e te respektuem prej te gjithe imigrantave poltike ne kampin e Lavrios, qe bile na ka shkrue letra ashtu ka shprehu dashuni dhe se Qenan Zhupani ka qene patriot i flakte.
Edhe ketu shihet rastin kur rrena dhe falsifimeve mundohet me ngre krye, por s’ka se si sepse e verteta sot eshte e lire dhe s’mund me qene te manipulueme si mbas komunistave apo mbas shkrimtarin Esat Bialin qe interesohet me perdor rrena, falsifikime, gjysme te vertetes dhe manipulime te historise per qellimet te ngushta e vetiake kunder te vertetes, por per kot sepse e verteta do te dale ne drite prej burimeve te shumta e prej deshimtaret te pakundershtueshem qe ka per qellim vetem e vetem per me tregue te verteten per hir te vertetes.
Eshte per me shenue qarte e me kuptue pergjithmone se fjalet qe Z. Dibra ka perdor qe me njollos e me pergoje Zogistat si tradharet apo edhe si bashkpunuesit te sigurimin e serbo-maqedoansit eshte vetem fjalorin e komunistit,qe Z. Dibra e ka dashte me perdor sepse ne zemren e tij flet gjuhen dhe dashunine komuniste. Asnje atdhetare do te kishte thane as qe do te kishte shkrue kurrese si kurre se Zogistat ishin tradhare e bashkpunuesit e UDB-se.
Pajtohem z.Leke Zhuopani dhe kerkoj falje qe do ju citoj,se vertet:E.Bilalli:duket se kur nuk e doni ndonjërin ia mohoni jo vetëm veprën, por mbase edhe jetën, pikërisht si serbo-komunistët. Kështu nuk shkruhet historia objektive…Shqiptarët e gjykojnë drejt këtë kur thonë “armikun vraje, por hakun mos ia ha!” Nuk e dini këtë? Këto janë fakte që dihen mirë dhe i di mirë edhe veterani i luftës në Pollog z. Neshat Bilali. Pas kësaj ngjarjeje ne nuk dimë për të, pos asaj që ka dëshmuar Sutki Koloveri në “Dokumentari”.Po vetem Z. Esat Bilali se bashku me vellaun rrenac Neshati nuk deshirojne me kuptue sepse nuk e konvenon me kuptue sepse atehere do te dale ne shesh se Z. Esat Bilali din me mashtrue e me falsifikue ngjarjet historike, qe mundohet per me ik prej te vertetes dhe historine te vertete, dicka qe ne thelb te qenies se tij ai nuk e don as se e ka dashte kurre per me tregue.u kam pergjigjie letrat e tua qe me kishit dergue. Por ti Zotni Esat Bilali sikur e ke shkrue Tahir Zemajit me tregue se ka gabue rreth ngjarjen e vdekjes se Xheme Gostivarit, kuptohet se ne shkrimin e tij rreth historine e Lidhjes se “kur botova një shkrim në “Shqiptari i lirë” në ShBA. më 1964 për historikun dhe krerët kryesor të Qëndresës së Pollogut, reagim ndaj librit të federalit fashist Tahir Zajmit, me titull “Lidhja e dytë e Prizrenit dhe lufta heroike për mbrojtjen e Kosovës” (1964), ku data e vrasjes së Hamz Rexhepit, që kishte ndodhur në fillim të vitit 1946, i mveshej Xhemë Simnicës, që ishte likuiduar tradhëtisht nga miqtë e tij më pranverë të vitit 1945, kurse Hamzi nuk përmendej fare, ai, pasi ishte këshilluar me disa njerëz në Bruxelless, qe përgjigjur se: “Përsa i përket shkrimeve të mija mbi ngjarjet dhe luftimet qi janë zhillue në qarkun e Tetovës dhe rrethet e Gostivarit e Kërçovës njoftimet i kem marr prej vllazënvet Abdyl e Hysen Xhelili nga Gostivari .”
Z.Esat besoj se komentuesit e lartshenuar tu kan pergjegj edhe ne vend timin.Une dij se fjala apriori eshte e perdorurur me vend por besoj se ju nuk po i noni mendjen nga errsira qe ju ka kaplue duke mohue dhe duke ia atribue vetes çdo gje rreth kesaj rrezistence,Besoj se ju keni qene ma i riu dhe e mbrama bir e kavallit.Ndrroja gishtat si te duesh se nuk mundesh me ndrrue rrealitetin dhe Plaku i maleve ka mbet vertet nje luftetar i pa shibluar..
Zotni Halit,
Ne qofte se pajton me mua atehere duhet me pajtue e me pranue se edhe ti Zotni Halit i takon kritika edhe me te rrephte sepse krejt librin tende eshte te mbeshtetun ne falsifikime, rrena, manipulime dhe tue marre neper kembe ngjarjet e faktorise se luftes se pollogut gjate luftes se dyte botnore. Shumica e te dhanave e kujtimeve te Xhele Kalishtes jane te falisfikume apo edhe, mandej gjysme te vertetes apo te perziejme te nje pike te vertetes rreth nje ngjarje historike e tue perdor falsifikimin per me plotesue ate ngjarje, qe me mbrojt versionin e rreme e te falsifikume te Xhele kalishtes.
Ketu poshte kam nxjerr pjesat nga shkrimat e mia rreth ceshtjen e shkrimtareve te historise se Luftes se Pollogut, qe kam perfshij edhe ju Zotni Halit.
Shkrimtaret medioker
Lexova disa shkrime si edhe libra te botueme rreth historine e Xheme Gostivarit nga autoret te ndryshem si shkrimtari Halit Elsani, si me librin Ceta e Gostivarit, qe asht thelbsisht ne dem te historiografise te asaj koha dhe ne dem te vertetes, qe libri eshte i permbushun me plote rrena, manipulime, dhe falsfikimeve te faktorise se ngjarjave qe thjeshte autori i ka marre neperkambe reth ngjarjave te luftes se xhemes sikur edhe autoret Lljaz Meten dhe Ali Llunjin, gazetari Ismail Arsllani qe ka botue Direktive e Tetoves sebashku me gazetari i gostivaritZ. Bagjazit qe ka botue ndoshta monografine e pare rreth xhemen, qe me thane te verteten del ne shesh aq te qarte se mbizotnon nje mangesi apo edhe, mandej nje shtrembnimi i analizes si edhe te hulumtimit historik ne pergjithesi ne studimi te historigrafise shqiptare e sidomos rreth historine e luftes se dyte botnore qe mbeshtetet ne burimat te ngushta ne burimat te kufizueshme, ne burimat te njeanshem qe i konvenon shkrimtarit shqiptare.
Po edhe sot e kesaj dite kemi edhe nje fenomen tjeter se ne mendjen e shqiptarit sot qe mund te quhemi post-komuniste, kemi te balleqafesojme me historianet dhe autoret te cilat sot e pothaujse se e din gjithcka se kush ka qene Xheme Hasa si edhe shume personalitetet te ndritshem kombetare. Historianet sot kane zgjue prej gjumit dhe prej frikes disi si edhe tue heq prej bojen komuniste dhe historianet dhe autoret te tjera qe e kane mbajt heshtje prej frikes tue pranue e vazhdue propaganden komuniste deri dje. Sot bejne gara dhe me shit mend kunder njani-tjetrin qe me u bind lexuesin e pergjithshme dhe nxenesi i historise se vetem shkrimet e tyne asht te mbeshttun ne fakte dhe ne hulumtime te gjithanshem shkenceore. Bile historianet e pollogut dashte nga Universiteti i Tetoves, dashte ndonje profesor i historise nga shkollat e mesme apo ndonje mesimdhenes dhe gazetare qe merret me histori mundohen me takue e me gjet njerezit qe din dicka rreth figuren e Xhemes, bile disa po shkon qe me takue me ndonje pjesemarresit qe ka mbet gjalle mbas burgimet e tyne, qe per 50 vjet askushi e ka dashte as me fol me ta, por disa qe kane takue me disa qe vertete kane qene deshmitaret ne luften e dyte botnore apo te pakten me katundaret qe e kane njoh ndonje prej pjese-marresit apo edhe, mandej e kane takue apo e kane pa Xhemen prej se largu jane te permendun si deshmi qe me plotesue fusnotat e historianit si hulmumtuesi i shkences rreth historine e Xheme Gostivarit, por as se kane dashte apo s’kane pas qene te interesueme qe me verteteue deshmine e tyne tue grumbullue te dhanat nga deshmitaret te tjere apo edhe, mandej me kerkue me fol me ata burra para 10 apo 20 vjet qe kane qene qysh prej fillim e deri ne mbarim me Xhemen qe edhe mbas vdekjes se tij e kane vazhdue luften deri kur kane arratis per ne greki.
Por asnje historian apo edhe, mandej gazetari i Pollogut tue dashte me dit te verteten nuk ka pas guxim, kureshtje, as si detyre shkencore, per me kerkue ketyne burrave qe me mblidh material e tue grumbullue kujtimet nga deshimtaret aktuale te luftes se Pollogut, qe me ruajt te verteten rreth asaj periudhe historik per kombin shqiptare e mandej me shkrue e me tregue te verteten as nga brenda pollogut as nga jashte ne perendimi ne vende te lira sepse derisa jeta ishte e mire ekonomikisht me kryetari Tito dhe mashkujt e pollogut me qene te lire me fitue pasuni nga jashte qysh prej vitet e 1960-et e tutje pa pengese, vecanerisht ne Gjermani, Belgjike e Zvicer populli ne pergjithesi nuk cajshin koken e tyne bile nuk kundershtojshin versionin e historise se shkrueme prej historiografise komuniste Shqiptare e Jugo-sllave deri kur ka ndodhe shperthimin e vitit 1991 ne Shqipni kur u rra pushteti diktatoriale gjakprires te Enver Hoxhes. E mandaj, maqedonasit te mencun e kane kuptue eren e re politike dhe kane fillue me lejue shqiptaret me digjue kengat patriotike, si edhe kenga e poezi rreth Xheme Hasen.
S’dua me gjate me shume vec se dua me permend rastin kur ti ke takue me motren time ne Prishtine dhe ajo ju ka thane se libri i juaj eshte me aq shume gabime historike se bashku me aq rrena dhe falsifikime rreth ngjarjet e Luftes se Xheme Gostivarit dhe se kujtimet e Xhele kalishtes jane ne pergjithesi e ne shumica e rasteve rrena dhe falsifime tue dashte me tregue historine sic e konvenonte e jo ashtu si ka ndodhun. Po gabimi ma i madh eshte se ti ke tradhtue obligjimi i shkrimtarit e sidomos te historigrafise per qellimet e interesat e tua te ngushte e vetiake kunder te vertetes.
O ymer nuk jan prralla por te verteta thane nga goja e Plakut te maleve Xhele Kalishta dhe akteret tjer.Juve u paska ra pelhura syve dhe ju paska marr urrejtja e Esat Bilallit.Mendoj se ky kontribut i akterit kryesor eshte per lavdat dhe jo per denigrim sepse ai vet i treti vella dha aq ma shume se te tjeret duke rrezistue edhe dy vjet pas shokeve tjerrwe te cilet e shkelen betimin e dhene dhe ne krye me Muharrem Bajraktarin ia msyen Greqis.A je ne gjendje kete me vlersue apo jo.Historia nuk shkruhet me brryla dhe me perjashtime>Kjo ndodh vetem te ne shqiptaret..
Neshat edhe Esat vedoja mendjen ne shkrimet tuaja ku jeni tu u mar mjaft me rrena ne librin e xhel kalishtit.Peshoni pak fljalet ashtu si ka hije, ju e dini se ne Pollog keni vepruar pune te kqija, edhe te pa drejten qe ja keni bere Ramon Qehas.Tu va dhene buken e gjet ma e keqja prej juve edhe ket e ka vertetuar keshilli i fshatit kalisht te asaj kohe.Mos te flasim per shum pune tjera. Te keni kujdes ,”mjaft keni gelltit”.Une me ju nuk dua te humb shum kohe se jeni do koka shum pa vlere.
Lexova me kureshtje komentet e mesiperme dhe ngela i habitur nga opinionet e ndryshme rreth interpretimit te “Cetes se Gostivarit”. Interpretuesit shtrojne pyetje “te cofta”, sepse qellimet jane te nxjerrin te afermit e tyre si drejtues te Cetes se Gostivarit.
Esat Bilali kerkon ta ngreje babain e vet ne rrangun e nje gjenerali me vizione me te larta se Ahmet Zogu. Tetova dhe Gostivari nuk ua kishin nevojen “hamz rexhepave” dhe atyre qe akoma nuk ishin te zotet te rregullonin shtepite e tyre, sidomos nje pjese te lumjaneve te cilet merreshin me hajdutllek. Elshani, Dibrani, dhe Zhupani duhet te shtrojne pyetje serioze.
Pyetjet qe duhet te shtrohet jane: Kur, si, pse, ku, dhe nga kush u krijua “Ceta e Gostivari”? Kush e formuloi statusin kesaj Cete? Apo s’kishte status fare? A ishte cete apo grupim pa pervoje dhe disipline ushtarake? Me ke bashkpunoi? Pse nuk gjeti bashkpunim me te gjere me forcat te tjera nacionaliste? C’koordinim kishte me grupime te tjera? Pse nuk i erdhi ne ndihme Muharrem Bajraktari?
Çeta e Gostivarit” shpalos sakrificën shqiptare
“Çeta e Gostivarit”, është libri më i ri i autorit Halit Elshani, i cili është botuar para pak ditësh. Një vepër monografike, që flet për jetën dhe veprën e heroit Xhelë Xhelilit-Kalishta, të cilin autori e quan edhe plaku maleve. Vepra në fjalë është shkruar në përkujtim të sakrificës sublime të këtij heroi. Një vepër që vjen si dhimbje, nëpërmjet një pjese që prezantohet si rrugë e vetmuar dhe rrugë me shumë njerëz. Autorët tjerë e kanë cilësuar si një panteon, një sfidë ndaj vetë krijuesit, ndaj njerëzve, historisë, kohës, vesit të mirë dhe vesit të keq. Një sfidë ndaj të rënëve dhe ndaj të gjallëve. Një vepër që paraqitet si shkëmb i kënduar ku veprojnë që të lënë fytyrën e vet koha dhe njerëzit e saj.
Autori në këtë vepër sjellë gjithashtu një copëz historie nga sakrifica dhe mundi i popullit shqiptarë gjatë luftërave, që janë zhvilluar në vendin tonë, duke prezantuar figura të shquara të kombit njiherit dhe kontribuuesit kryesor të lirisë që gëzojmë ne sot. Disa nga titujt, që përfshihen në libër janë “Krologjia e luftës së çetë shqiptare në fushë të Pollogut”, “Çeta e Xhelë Kalishtit arrinë në Greqi më 1948”, “Një historik i shkurtër i ngritjes së bustit të Skënderbeut në Skarberg të Brukselit”, “Dy trimëresha që nuk harrohen”, “U ndava nga Çeta e Xhemë Gostivarit” etj.
Autori Halit Xhemë Elshani rrjedh nga një familje letrare, e cila ka qenë e anatemuar, sidomos në kohën e komunizmit etatist serbo-jugosllav, e persekutuar dhe e djegur me 1918 me 1924 si dhe gjatë luftës së fundit me 1999.
Ka publikuar shumë vepra të tjera shkollore dhe letrare si Monografinë e Shkollës Fillore “Naim Frashëri” në Prishtinë 1964-1995, pastaj Monografinë e Çetës së Brukselit (mendime dhe opinione), Çeta e Kalishtit, Çeta e Brukselit etj. Elshani gjithashtu ka marrë pjesë edhe në aktivitete të ndryshme letrare dhe historike të vendit duke kontribuuar vendit me mendimin dhe veprën e tij.
B.M
Bota Sot
Kapedan Tetova me vones te madhe e pash dhe e lexova komentin e juaj.U inkurajova ne pjesen e pare perkatesisht ne gjykimin tuaj.Une i nderuar jam perpjek me zbardhe nje pjese te asj rrezistence duke u bazuar dhe duke besuar plotesisht personazhit kryesor te ketij libri.Gjtihnje kam mendue te kontribuoj pa lajka dhe pa influenca per ta ngrit dike dheper ta ule dike.Une i nderuar plotesisht pajtohena me at vlersimin tuaj,jo vetem at qe shkruet Ju per Hamez Rexhepin,perkatesisht per E.Bilallin por ka edhe shume gjera qe nuk i kam zbardhe me qellim qe at rrezistence sublime mos ta lendoj.As kush ne bote nuk e mohon sakrificen e popullit te vet apo siq e kam qujtur une”Çeta e Brukselit” i frymzuar nga shume çeta qe kane qene menyra me efikase e rrezistencave te popullit shqiptar.Sa i perket Statusit e keni i nderuar betimin qe e kan dhene.Betimin e Mit’hat Frasherit.sa i perket Muharrem Bajraktarit gjithashtu e kam sqarue ne liber,e posaqerisht ftesa e tij per te ju bashkangjit per te iken ne Greqi.Muhareemi here pas here u ka ardhe ne ndihem por nuk e ka pase bazen ne Kalisht.Peronazhi im nuk ju ka bashkangjite dhe sipas betimit te dhene ai ka vazhdue rrezistencen edhe dy vjet pas.Une i nderuar nuk pretendoj se i kam perfshi te gjitha gjerat.Por pasi pata fatin te migroj ne Bruksel dhe pata kontakte u mundova pa fije interesi si gjithmone ne jeten time te kontribuoj sa do pak.Une nuk po muj me kuptue se si Bilallet mundohen me mohue Xhele Xhelilin-Kalishta me tre vllazer apo me 12 veta me te cilet ka iken edhe ai per Greqi duke pare se gati te gjitha qetat ishin zhbe dhe u kanosej eleminimi nga sllavomaqedanet.A ka gje me te rend dhe ma pa burreni qe te injorosh luften dhe egzistencen e tyre.Eshteai i pari bashkluftetar qe i ka ra fytyres se Hanmez Regjepit te vrar eshte Gjela.Ai ua ka shnosh kryet,u ka dhene gajret dhe u ka ndihmue qe ta varrosin.A paska qene ky ne lufte me te apo paska pik nga qielli.Po keto gjera kerkush nuk i ben perveq atyre qe u ka rene gjaku i tyre ne tru.Po ku u plagos Gjela,ku e varrosi nje pjese te kembes se tij.Ket i nderuar e kam pa me sy ne shtepin e mixhes Gjel dhe mixhes Hysen.